Parczewski

Parczewski h. Nałęcz, w Wielkopolsce oraz w woj. sieradzkim. Są jednego pochodzenia z Kęszyckimi i Gorzyckimi. Osiedlili się m.in. na ziemiach pruskich i na Litwie. Z nich: 1 biskup w latach 1639 – 1658.

Gniazdem tego domu jest wieś Parczew, w parafii Wysocko, w dawnym woj. kaliskim, pow. odolanowskim. Najdawniejszy przodek – Mirosław z Parczewa, występuje w księgach grodu kaliskiego w  1433 r. 

Jan z Kęszyc na połowie dziedzictwa w Parczewie oprawił w r. 1444 posag 40 grzywien żonie swej Dorocie (AGZ Poznań). Paweł Parczewski (zm. 1543), syn Marcina Gorzyckiego i N. Parczewskiej, żonaty z Anną Westerską (Dw. Teki).

Z zamieszkałych w Sieradzkiem. Mikołaj, dziedzic Kwaskowa, Zawad i Kostrzenic, w pow. sieradzkim, Daniszewic i Cieszanowic, w pow. piotrkowskim 1620 r., pisarz grodzki kaliski 1624 r., zaślubił Barbarę Dunin-Karwicką, miecznikównę sandomierską. Jego córka Marianna była za Tomaszem Kossowskim, a syn Jan był elektorem 1669 r. z woj. sieradzkiego, żonaty z Reginą Bużeńską, kasztelanką konarsko-sieradzką.

Z zamieszkałych w Wielkopolsce. Piotr, dziedzic Parczewia, Złotnik i Korzeniewa 1634 r., zaślubił Małgorzatę Zarembiankę-Tymieniecką i z niej pozostawił córkę Florentynę, żoną Stani-sława Zielonackiego, i trzech synów: m.in. Łukasza, żonatego z N. Rossowską.

Aleksander, sekretarz królewski 1664 r., żonaty z Jadwigą Konopnicką, miecznikówną wieluńską. Wojciech, deputat 1696 r. ad pacta conventa, elektor 1697 r. z woj. poznańskiego, żonaty z Anną Rokossowską. 

Jan, dziedzic Lenartowic i Myśliborza, zaślubił Mariannę Gortatowską i z niej pozostawił córkę Mariannę Zbijewską i dwóch synów, Jana, elektora 1733 r. z woj. poznańskiego, i Karola, kanonika poznańskiego. Franciszek, dziedzic części Kurowa 1718 r., poślubił Katarzynę Madalińską, podkomorzankę wieluńską (Metr. Kor., Zap. i Wyr. Tryb. Piotrk. i Lubel., Żychl.).

Z osiedlonych na Litwie i na Białej Rusi. Piotr, proboszcz starodubowski i geranoński, biskup smoleński 1639 r., a żmudzki 1650 r. Aleksander, poseł woj. smoleńskiego, podpisał elekcję 1648 r.; pisarz ziemski smoleński, należał do związku wojskowego 1661 r. i był jego sędzią. Wawrzyniec 1669 i 1674 r. i Piotr 1674 r. z woj. mścisławskiego elektorowie.

Antoni-Józef, podstarości, łowczy i poseł mścisławski, Bazyli-Konstanty, namiestnik grodzki i poseł mścisławski, Hrehory, poseł woj. mścisławskiego, Kazimierz, starosta misucki i poseł, Łukasz, Stanisław i Stefan, posłowie woj. mścisławskiego, podpisali elekcję 1733 r.

Parczewscy herbu Nałęcz wylegitymowali się ze szlachectwa w latach 1837-1882, zostali zapisani do ksiąg szlachty ówczesnych guberni: wileńskiej, grodzieńskiej, kowieńskiej i kijowskiej.

Genealogia
(osób: 82)

• ALFONS Józef Ignacy Parczewski h. Nałęcz (15 XI 1849-21 IV 1933), s. Hipolita Izydora i Aleksandry Bajer, prawnik, historyk, działacz polityczny, kulturalny i społeczny, profesor prawa, członek PAU, zbieracz książek; adwokat w Kaliszu, pracował na polu oświaty ludowej i umacniania odrębności narodowej Łużyczan, Ślązaków oraz zjednoczenia Słowian południowych, od 1881 należał do tajnego komitetu pomocy Mazurom, ps. Niklot; do spółki z Miłkowskim nabył w 1874 r. w pismo „Kaliszanin”; profesor prawa na Uniw. Warszawskim od 1915 r., profesor, dziekan wydziału prawa, rektor Uniw. Wileńskiego od 1919, prezes Tow. Przyjaciół Nauk w Wilnie od 1927 r., autor wielu prac naukowych; członek Stronnictwa Narodowo-Demokratycznego (ND) 1904-1908, poseł do wszytkich czterech Dum rosyjskich 1906-1917; ur. Wodzierady, ówczesny pow. łaski, zm. Wilno (PSB t. 24; Nejm.); ż. (18 IV 1878 Gliwiany) Aleksandra Bochdan z Zadworza (ok. 1855-9 I 1929), c. Hipolita i Amalii Konopka h. Nowina (Konopczanki); ur. zapewne Zadworze koło Lwowa, zm. Zakopane; w aktach także: A. Bochdanówna; ślub w parafii Gliwiany, rozeszli się 1879 r.; dzieci: Regina.

Konstanty  Parczewski

(1801-1855)

• REGINA Melania Parczewska h. Nałęcz (1879-17 I 1959), c. Alfonsa i Aleksandry Bochdan (PSB t. 24); Mieczysław Sędzimir (ok. 1870-po 1900); dzieci: 1/ Antonina Sędzimir (ok. 1910-po 1940); 1v. Jerzy Ossoliński, 2v. Oskar Meysztorowicz (Meysztowicz?).

Źródła: Dw. Teki (Monografie); Kos. t. 1; Krzep. Prus. t. 2/205; Nies.; PSB t. 25; WSB; Urus. t. 13/211-214; Żych. t. 1/236-240.