Ciołek
Żeleński h. Ciołek, vel Zieleński, Żeliński, Zieliński, rodzina małopolska, pochodząca ze wsi Żelanka in. Zielanka, Żelinka, Zielinka (de Zelanka, Zelinka), później Zielonka w pow. radomskim, parafii Zwoleń, skąd wywodzą się również Żeleńscy h. Prawdzic.
Żółtowski h. Ogończyk, stara rodzina mazowiecka, otrzymała w 1402 r. Żółtowo w woj. płockim od Ziemowita ks. mazowieckiego. Pisała się z Małyszyna (Małuszyna). Jedna gałąź osiedliła się w Wielkopolsce, z niej jedni otrzymali tytuł hrabiowski w Prusach prawem pierworodztwa i posiadania dóbr Jarogniewice w W. Ks. Poznańskim 10 IX 1840 i 20 VII 1844 r., drudzy tytuł hrabiowski od papieża Piusa IX w 1870 i 1877 r. 
Żyniew h. Despot, Mateusz starosta berznicki, otrzymał w 1798 tytuł hrabiowski pruski, lecz umarł, nie zostawiwszy potomstwa płci męskiej.
Żyzemski herbu własnego v. Zyzemski, gałąź w. książąt smoleńskich, istnieli jeszcze w XIX wieku na Litwie, lecz tytuł książęcy zarzucili w końcu XVII stulecia. 
Żychliński h. Szeliga, szlachta starodawna wielkopolska, wyszli ze wsi Żychlin k/ Konina, która wraz z przyległymi wsiami Lipiny, Krągola i Zdzany, była w posiadaniu tej rodziny od końca XIV wieku do 1754 r. Od tenuty (dzierżawy królewskiej) Kopanicy niektórzy zwali się Kopanickimi. Wcześnie przeszli na kalwinizm, co wpłynęło na to, iż niektóre gałęzie rodu uległy całkowitemu zniemczeniu. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862. Z tej rodziny: 1 minister i 1 kasztelan w latach 1470 — 1736. 
Żółkiewski h. Bończa, znakomita rodzina w końcu XVI i początku XVII stulecia, wygasła w głównej gałęzi; z niej 4 wojewodów i 1 hetman a zarazem minister 1521 — 1636. 
Żochowski h. Brodzic, vel Żochoski, Rzochowski, Żuchowski, Zocho- wski, na Mazowszu i Podlasiu, licznie rozrodzeni, pisali się z Krassowa. Dziedziczyli w Żochówkach Kościelnych, i Żochówku, w Żochach Wielkich i Małych, Starych i Nowych Tyborach w ziemi ciechanowskiej i bielskiej, 
Żelisławski h. Dąb (odm.), vel Żelsławski, Żelesławski, Zelisławski, w Prusach Zachodnich; odgałęzienie rodziny Sisslau, nazywali się też początkowo „Sisslawski”. Ich gniazdem rodzinnym były Żelisławki albo Żenisławki, niem. Senslau, dobra w pow. tczewskim, parafia katolicka Miłobądz (SGKP). Z nich: 1 biskup w latach 1562 — 1571. Stanisław Żelisławski, opat pelpliński 1557-1562 a potem biskup chełmiński 1562-1571.Żelski h. Ogończyk, vel Zelski, Zielski, Zrzelski, właściwie Żalski, w ziemi dobrzyńskiej i kujawskiej, piszą się od dóbr swych Żałe in. Żale, powiat Rypin, gmina Brzuze, parafia Żałe. W 1564 roku wieś należy do Piotra Żelskiego (Paw. Wielkop. t.1/293). W 1789 r. jest własnością Goczkowskiego, ale część większa wsi z jeziorem należy do Chełmickich. Ciołek
Żelechowski h. Ciołek, vel Żelichowski, rodzina małopolska, wzmiankowan od 1264 r., pisząca się z Żelechowa in. Żelichowa w ziemi stężyckiej. Są jednego pochodzenia z Drzewickimi, Gutowskimi, Maciejowskimi, Żeleńskimi.
Żabicki h. Nałęcz, w woj. łęczyckim, sieradzkim, krakowskim i lubelskim. Wyszli ze wsi Żabice w ziemi łęczyckiej. Były tam kiedyś wsie Żabice Wielkie i Małe (Żabiczki), które już obecnie nie istnieją. Na ich obszarze 
herb Kolumna
herb Roch III
Posty
Komentarze
