Osten-Sacken

Osten-Sacken

(herb własny)

Osten

(herb własny)

Osten-Sacken h. własnego, vel Osten-Saken (Sakin, Sakkin), rodzina pochodzenia niemieckiego, wywodząca się z Westfalii. Stanowią odgałęzienie rodziny Osten.

Ozierecki

Druck

Ozierecki h. Druck, linia książąt Druckich, wygaśli w XVI stuleciu.

Osowicki

Druck

Osowicki h. Druck, vel Ossowicki, rodzina książęca na Wołyniu. Podobno linia książąt Druckich. Główna ich gałąź wygasła w XVI stuleciu, boczna istniała w XIX wieku, lecz tytuł książęcy zarzuciła już w końcu XVI-go.

Ostrożęcki

Ostrożęcki h. własnego, v. Hołownia-Ostrożęcki, na Wołyniu i Litwie, tytuł książęcy ostatecznie zarzucili w początkach XVIII stulecia.
 
Źródło: A.A. Kosiński, Przewodnik heraldyczny, T.1.

Oziębłowski

Radwan

Oziębłowski h. Radwan, vel Oziembłowski, Uziębłowski, Uziembłowski etc., na Mazowszu; pochodzą od Uziębłów (Oziębłów) tego herbu. Senator w rodzinie: Szczęsny (Feliks), kasztelan sochaczewski w 1550 r.

Ożga

Rawicz

Ożga h. Rawicz, vel Ozga, Oszka, stara rodzina małopolska, w pow. sandomierskim. Pisali się z Ossy. Z nich jeden senator: Samuel-Jan, biskup kijowski w latach 1721-1756. Od Ożgów pochodzą Rusieccy tego herbu, którzy używali przydomków Ursyn i Ożga (Oszka). 

Osuchowski

Osuchowski h. Gozdawa, vel Ossuchowski, rodzina mazowiecka, pisząca się „z Osuchowa”. Nazwisko wzięli od wsi Osuchów, w dawnym woj. rawskim, obecnie pow. Żyrardów.

Ostrogski

Ostrogski herbów Święty Jerzy i Ostrogski, rodzina książęca szczepu Ruryka, gałąź książąt Druckich, wzięli nazwisko od miasta Ostroga na Wołyniu, które król Władysław Jagełło nadał ich protoplaście Teodorowi Wasilewiczowi w 1386; z tej familii 4 wojewodów i 1 hetman 1499 — 1620.
Od początku XVI stulecia aż do swego wygaśnięcia — jedna z najmożniejszych rodzin Rzeczypospolitej. W 1609 r. założyła największą w kraju ordynację, składającą się z 24 miast i 592 wsi. Wygaśli w 1620 r. na założycielu tej ordynacji Januszu kasztelanie krakowskim.
Źródło: A.A. Kosiński, Przewodnik heraldyczny, T.1.

Ostyk

Ostyk h. Trąby, v. Ościk, Ostik, jedna z najstarszych magnackich rodzin litewskich, wygasła w początkach XVII stulecia; od niej wywodzą się Radziwiłłowie; z niej 5 wojewodów i 1 minister 1421 — 1576.
Źródło: A.A. Kosiński, Przewodnik heraldyczny, T.1.

Osiecki

Osiecki h. Jastrzębiec (in. Boleścic, Bolesta), rodzina mazowiecka, będąca jednego pochodzenia z Koziebrodzkimi i Zawidzkimi. Należała do nich chyba wieś Osiek w dawnym pow. sierpeckim, obecnie pow. Płońsk. Dobra te z czasem rozpadły się na Osiek Wielki, leżący w parafii Zawidz, oraz Osiek Włostybory i Osiek Piaseczny, w parafii Koziebrody.