SERWIS GENEALOGICZNY - GENEALOGICAL RESEARCH
gromadzenie oraz analiza danych
dostęp do aktualnej bazy - kontakt
pobierz pliki za darmo
- download files for free



Materiały do Polskiego Słownika Biograficzno-Genealogicznego

Materials for Polish Biographical and Genealogical Dictionary


sobota, 29 sierpnia 2009

Mitarnowski

Mitarnowski h. Prus II (in. Wilczekosy), rodzina litewska, o której wspomina Niesiecki, jakkolwiek Paprocki i Okolski jej nie wymieniają.

Milowicz

Milowicz h. Mikuliński, rodzina żmudzka, której starożytności dowodzi fakt, iż jej przodek Milus, syn Ginejda, podpisał na sejmie w Horodle unię Litwy z Koroną, a na pamiątkę tego Milowicze używają dewizy w herbie: "Unia Litwy z Polską". Do czasów konfederacji barskiej posiadali dobra Melniszki, Oksztyny i Zabołoki na Żmudzi, w pow. wiłkomirskim. Później w ich posiadaniu był m. in. Modryń, Modryniec i Bereść w pow. hrubieszowskim, oraz Dymitrówka na Wołyniu.

Śmigielski

Śmigielski h. Łodzia, v. Szmigielski, Szmygielski, rodzina wielkopolska, pisała się ze Śmigla; jednego pochodzenia z Opalińskimi, Bnińskimi i Moszyńskimi herbu Łodzia.

Iwiński

Iwiński h. Łodzia, rodzina wielkopolska, jednego pochodzenia z Tomickimi herbu Łodzia, i dlatego pisali się z Tomic, a dziedziczyli na Iwnie. Gniazdem ich jest prawd. wieś Iwno k/ Kostrzyna i Pierzchna.

Horbowski

Horbowski h. Korczak, v. Zaranek-Horbowski, rodzina litewska z woj. brześciańskiego, ich właściwym nazwiskiem jest Zaranek, a Horbowski — przydomkiem.

• KAZIMIERZ (Jan Kazimierz) Zaranek-Horbowski (ok. 1680-1729), starosta żmudzki i marszałek Trybunału litewskiego; ż. Joanna Chodkiewicz h. Kościesza i Gryf (1688-po 1720); dzieci: Marianna.

Źródła: Kos. I; Żych. I 182.

piątek, 28 sierpnia 2009

Dobrzyński

Dobrzyński h. Jelita, pochodzą z woj. kaliskiego, w XIX wieku zamieszkiwali jednak głównie w Galicji.W ich posiadaniu były m.in. następujące majątki ziemskie: Chwałowice w pow. proszowskim, Jastrzębie, Rożnów i Zagórza w pow. sądeckim, Klecie i Bukowina w pow. jasielskim. Uzyskali austriacki tytuł hrabiowski pod koniec XVIII stulecia.

środa, 26 sierpnia 2009

Kraszkowski

Kraszkowski h. Nałęcz, rodzina wielkopolska, wg Niesieckiego są jednego pochodzenia z Raczyńskimi i pierwotnie nosili nazwisko Małyski. Jeden z Małyskich miał dwóch synów, z których pierwszy ożenił się z dziedziczką Kraszkowa, dając początek rodzinie Kraszkowskich, a drugi z dziedziczką Raczyna, zapoczątkowując rodzinę Raczyńskich.

Lekszycki

Lekszycki h. Warnia vel Leksicki, rodzina małopolska, pisali się z Lekszyc (Leksic) w pow. wiślickim, par. kościeleckiej, a w dokumentach urzędowych występują już 1388 r.
Jedna gałąź przeniosła się do Wielkopolski, gdzie zamieszkiwała jeszcze w XIX wieku.
Prócz Lekszyc posiadali dobra Bobin, Gruszów, Stradlice, Mozgawa (
1576-1631) w woj. sandomierskim.

• FRANCISZEK Lekszycki (ok. 1600-XII 1668), s. Jana, dziedzica Mozgawy, i Anny Międzygórskiej, malarz; jego wysoko cenione obrazy znajdują się w klasztorze bernardyńskim w Krakowie, jak również w Kalwarii Zebrzydowskiej.

Źródła:
Żych. I 136-137.

Średziński

Średziński h. Leliwa, v. Szredziński, Srzedziński, pisali się z Leszna, lecz gniazdem ich jest wieś Średno (Srzedno) w dawnym woj. chełmskim.

• STANISŁAW Średziński (Srzedziński), wielki wojownik za kóla Stefana Batorego.
• ZYGMUNT Średziński (zm. 1616), kawaler maltański; zm. w Warszawie.
• WOJCIECH Średziński, rotmistrz król.
• ANDRZEJ Średziński, biskup nikopolski i sufragan lwowski.

Źródło: Żych. I 131.

Pszonka

Pszonka h. Janina, rodzina w woj. lubelskim starodawna, a głośna za króla Zygmunta Augusta przez Stanisława, założyciela sławnej Rzeczypospolitej babińskiej.

Źródło: Żych. I 127.

Nieznański

Nieznański h. Topór, rodzina osiadła w woj. płockim, gdzie posiadali m.in. majątek Słupsk, należący do nich przez kilka wieków.
Podpisali elekcję Stanisława Augusta w 1764 z woj. sieradzkim.


• JÓZEF Nieznański (ok. 1750-ok. 1820), szambelan króla Stanisława Augusta, a po rozbiorze Polski senator; ż. Anna Zielińska; dzieci: Monika.

ŹródłoŻych. I 124.

sobota, 22 sierpnia 2009

Schlichtyng

Schlichtyng h. własnego (in. Szlichtyngowa) v. Szlichtyng, właściwie Schlichting, rodzina pochodzenia niemieckiego zamieszkująca głównie na Śląsku i w Wielkopolsce; pisali się zawsze z Bukowca.

• JAN Andrzej Szlichtyng (Schlichting) z Bukowca, sędzia ziemski wschowski 1633, poseł na sejmy.

• SAMUEL Szlichtyng (Schlichting) z Bukowca, rotmistrz królewski, z sejmu 1683 r. komisarz do rozgraniczenia Śląska.

Źródła: Stup. III 46.

piątek, 21 sierpnia 2009

Rożen

Rożen h. Gryf, później także Rożnowski, gniazdem tego rodu jest miasteczko Rożnów w pow. sądeckim, który posiadali już w latach 1370-1428, ale pisali się też Rożnami na Gródku.

• DOBROCIMA z Rożnowa, była matką kardynała biskupa krakowskiego Zbigniewa Oleśnickiego.

Źródło: Żych. I 90.

Gładysz

Gładysz h. Gryf, stara rodzina małopolska; niegdyś pisali się z Brześcia w pow. bieckim. Czasem zmieniali nazwisko na Gładyszewski v. Gładyszowski.
Byli posesorami m. in. następujących majątków ziemskich: Szymbark w pow. bieckim 1356-1581, Łosie tamże 1429, Kowalowy tamże 1489-1497, Janowice k/ Wieliczki 1564-1595.

• PIOTR na Brześciu Gładysz, wielkorządca na Spiżu, w imieniu króla Władysława Jagiellończyka odebrał Spiż Węgrom, i w imieniu tegoż króla tam rządził.

• JAN Gładysz, królewski rządca sądecki, za króla Kazimierza III, zamienił swoje dobra dziedziczne Brześć za udział w dochodach z żup bocheńskich.

Źródło: Żych. I 90.

środa, 19 sierpnia 2009

Moczarski

Moczarski h. Łada, vel Mocarski, ród ten kwitnął w ziemi wiskiej, nazwisko swoje brali od wsi Moczary.

• MIKOŁAJ Moczarski z Moczar (ok. 1590-ok. 1630), dzielny wojak przeciw Szwedom i Moskwie, jako pukownik lisowczyków postrzelony pod Kumejkami przez herszta kozackiego, umarł z ran w Lublinie, u Karmelitów bosych pochowany został.

Źródła: Żych. t.1/89.

Klepaczewski

Klepaczewski h. Jastrzębiec, rodzina skromna i niezbyt darami fortuny uposażona. Przyjęła nazwisko od wsi Klepaczewa na Podlasiu, w pobliżu granicy litewskiej. W XVIII i XIX stuleciu jedna gałąź przeniosła się w Przemyskie, inna zaś do Wielkopolski, w Kaliskie.

• FRANCISZEK Klepaczewski (ok. 1700-po 1740), podczaszy drohicki ok. 1740; ż. Marianna Horodyńska, z ziemi przemyskiej.

Źródło: Żych. I 89.

wtorek, 18 sierpnia 2009

Gruja

Gruja h. Prawdzic, rodzina przez kilka wieków osiedlona na Wołyniu; wywodzą się od Stefana Gruji, który za panowania Zygmunta III otrzymał indygenat.

• SAMUEL Gruja (ok. 1610-po 1659), s. Kaspra, pułkownik wojsk polskich, podkomorzy inflancki; służył pod komendą sławnego ks. Jeremiego Wiśniowieckiego; w 1659 r. był właścicielem Sarn w ziemi stężyckiej i części Libiszowa; ż. Konstancja z Libiszowa Libiszowska.

Źródło: Żych. I 86-87.

Winkler

Winkler h. Wilczewski (in. Trzy radła), rodzina pochodzenia austriackiego, przybyła do Polski w 1641 r. i osiadła w Wielkopolsce. Otrzymali indygenat na sejmie grodzieńskim 1726 r.

Źródło: Żych. I 74.

Wilkowski

Wilkowski h. Gryf, w województwie poznańskim; są jednego pochodzenia ze Studzińskimi i Ujejskimi herbu Gryf, a pochodzą zapewne od Jana herbu Gryf, kasztelana krakowskiego.

Źródło: Żych. I 70.

Chrzanowski

Chrzanowski h. Korab, z Chrzanowa Wielkiego i Małego w powiecie błońskim, dom licznie rozrodzony. Michał, Bartlomiej i Mikołaj, dziedzice Chrzanowa 1450 r. Adam, Hieronim, Salomon i Mikołaj, synowie Piotra, dziedzice na Chrzanowie 1533 roku (Zs. Gr. Czers.). Przedstawiciele jednej gałęzi mieli przydomek Jazik. Z biegiem czasu ich głównymi siedzibami stały się Krakowskie i Sandomierskie, niektóre zaś gałęzie istniały na Wołyniu i Podolu. W XIX wieku posiadali dobra Szczodrkowice i Marianów w pow. olkuskim, Księżniczki w pow. miechowskim, Kuchary k/ Wiślicy w pow. pińczowskim, oraz Popendzyna w pow. bocheńskim. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862. Z nich: Marcin, regent komisji skarbu koronnego 1779, burgrabia warszawski 1783, cześnik 1785, podsędek 1788, chorąży warszawski 1794, kawaler Orderu Św. Stanisława 1792, właściciel dóbr Rudno 1791. 

czwartek, 6 sierpnia 2009

Niegolewski

Niegolewski h. Grzymała, rodzina wielkopolska, wzięła nazwisko od wsi Niegolewa w pow. poznańskim, którą to wieś posiadali już w r. 1389 (Akta grodzkie poznańskie).
W XIX stuleciu dziedziczyli w Wielkopolsce m. in.: Włościejewki (Włościejówki), Komorze i Niegolewo.

• WOJCIECH Niegolewski, opat jędrzejowski.
• JÓZEF Niegolewski (zm. 1828), ostatni opat świętokrzyski.
• WŁADYSŁAW z Niegolewa Niegolewski, s. Andrzeja i Anny Krzyżanowskiej, znany mówca, poseł na sejmy pruskie, prezes pol. koła poselskiego w Berlinie, doktor prawa; właściciel dóbr
Włościejewki (Włościejówki) w Poznańskiem; ż. (29 XI 1855) Wanda hr. Kwilecka.

Źródła:
Bork. Rocz. I 521-522; Żych. I 226-228.

środa, 5 sierpnia 2009

Skirmunt


Skirmunt h. Dąb, v. Skirmuntt, na Litwie dom starożytny i możny.
Mają się wywodzić od Skirmunta, księcia na Pińsku i Nowogródku, syna Mingajły, a wnuka Erdziwiłła, pierwszego w. ks. litewskiego. Stąd nad herbem swym, Dębem, noszą mitrę książęcą w hełmie.

Źródło: Żych. I 284-285.

Staszewicz-Świcki

Staszewicz-Świcki h. Paprzyca (in. Kuszaba), starodawna rodzina litewska, właściciele majątku Mejszagoła w pow. kowieńskim 1592 r.
W XIX stuleciu posiadali dobra ziemskie w pow. wiłkomirskim, upickim i pińskim.

Źródło: Żych. I 287-288.

Tworkowski

Tworkowski h. Ossoria, od kilku wieków osiadli w Białostockiem, w pow. bielskim, gdzie posiadali wsie Tworki i Sasiny.
W XIX wieku są w gub. grodzieńskiej i augustowskiej.

Źródło: Żych. I 330-331.

Wiśniowski

Wiśniowski h. Prus I, vel Wiszniowski, Wiśniewski, Wiszniewski, starodawna rodzina ruska, lecz wywodząca się z Małopolski; pisali się z Wiśniowca. Posiadali majątki ziemskie w Galicji, w okolicach Stanisławowa, Lwowa i Rzeszowa, m. in. należały do nich Dobrzany w pow. grodeckim (Gródek k/ Lwowa). zob. Wiśniewski  

Źródła: Bork. Rocz. t.1/585; Żych. t.1/346-347.