SERWIS GENEALOGICZNY - GENEALOGICAL RESEARCH
gromadzenie oraz analiza danych
dostęp do aktualnej bazy - kontakt
pobierz pliki za darmo
- download files for free



Materiały do Polskiego Słownika Biograficzno-Genealogicznego

Materials for Polish Biographical and Genealogical Dictionary


wtorek, 28 kwietnia 2009

Andrzejkiewicz

Andrzejkiewicz h. Gryf, v. Andrzejkowicz, z przydomkiem Butowt (Butowd), podpisali pospolite ruszenie 1698 r.
Zostali wylegitymowani w Cesarstwie i zapisani do ksiąg szlachty gub. kowieńskiej w 1833 i 1845 roku.

Źródło: Urus. I 36-37.

Andrzejkowicz

Andrzejkowicz h. Lubicz, zostali wylegitymowani w Cesarstwie 1841 roku i zapisani do ksiąg szlachty gub. kowieńskiej.
Źródło: Urus. I 37.

Andrzejkowicz h. Pobóg, używali przydomków Gintowt, Gintowski; dziedziczyli w XVII stuleciu w powiecie oszmiańskim. Zapisani zostali do ksiąg szlachty gub. mińskiej 1799 r. Z tej rodziny: Jan Gintowt-Andrzejkowicz (1609-1673), jezuita, kaznodzieja, rektor kolegiów połockiego i mińskiego.
Źródło: Urus. I 37.

Andrzejkowicz h. Pogoń (in. Pogonia), wylegitymowani w Cesarstwie 1853 r. i zapisani do ksiąg szlachty gub. kowieńskiej.
Źródło: Urus. I 37.

niedziela, 26 kwietnia 2009

Andronowicz

Andronowicz h. Kantakuzen, wylegitymowani w Cesarstwie 1861 r. i zapisani do ksiąg szlachty gub. kowieńskiej.

Źródło: Urus. I 33.

Andronowicz h. Szreniawa, wylegitymowani w Cesarstwie 1842-1869 r. i zapisani do ksiąg szlachty gub. kowieńskiej.

Źródło: Urus. I 33.

Anczyc

Anczyc h. Ancuta, lub von Anschütz, rodzina niemieckich emigrantów z Saksonii, którzy osiedli w Polsce na początku XVIII w. i zamieszkiwali początkowo w Wilnie. Zostali wylegitymowani w Cesarstwie 1862 r. i zapisani do ksiąg szlachty gub. wileńskiej.
Z tej rodziny: Zygmunt (zm. 1855), aktor teatru warszawskiego i krakowskiego, reżyser, tłumacz, dramaturg. - Władysław Ludwik, dramatopisarz, redaktor pism, tłumacz, drukarz (założyciel drukarni w Krakowie), powstaniec 1863/64.

Źródła: Bon.; Urus. I 33; PSB.

Anczewski

Anczewski h. Leliwa, v. Anczowski, Anszewski, Janczewski ?, zamieszkiwali w ziemi lwowskiej. Zostali wylegitymowani w Cesarstwie w 1853 r. i zapisani do ksiąg szlachty guberni kijowskiej. Zob. Janczewski, Bledzewski h. Lubicz

Źródła: Bon.; Urus. I 32.

poniedziałek, 20 kwietnia 2009

Ancyporowicz

Ancyporowicz h. Ostoja, cytowani w metryce litewskiej 1528 roku.
Wylegitymowani w Cesarstwie i zapisani do ksiąg szlachty guberni wileńskiej 1845 r., gub. kowieńskiej 1849 r. i gub. mińskiej 1863.

Źródło: Urus. I 32.

Ancewicz

Ancewicz h. Wadwicz, na Żmudzi 1613 roku; wylegitymowani 1799 roku w Cesarstwie i zapisani do ksiąg szlachty gub. kowieńskiej.

Źródło: Urus. I 31.

Anasiński

Anasiński h. Jastrzębiec, v. Anasiński-Sokolnicki, Anasik.
N. Sokolnicki, pochodzący ze szlacheckiej rodziny, w woj. płockim osiadłej, a mającej przydomek Anasik, wnuk dziedzica wsi Opatowice, pozbawiony majątku, zmuszony był dla utrzymania życia oddać się rzemiosłu. Nie chcąc zaś kalać rodzinnego nazwiska, przezwał się po swym przydomku Anasik lub Anasiński. Gdy jednak doszedł do niejakiej zamożności, upomniał się o prawa szlachectwa i nieprawnie zagrabiony majątek i to wyrokiem trybunalskim 1776 r. otrzymał. Na pamiątkę przecież smutnej kolei losu, jaką przechodził i dla odróżnienia się od reszty rodziny nieprzychylnej sobie, do nazwiska Sokolnicki, dodał noszone w czasie swojej niedoli Anasiński i tę zmianę zachowali jego potomkowie.

Anasińscy-Sokolniccy wylegitymowani zostali w Królestwie 1842.

Źródło: Urus. I 31.

sobota, 18 kwietnia 2009

Ambroch

Ambroch h. Odrowąż, v. Ambrok, nobilitowani 1673 roku, zamieszkiwali w W. Ks. Litewskim i Inflantach. Podpisali elekcję Augusta II w 1697 roku z woj. witebskim.
Zostali wylegitymowani w Cesarstwie 1841 r. i zapisani do ksiąg szlachty gub. grodzieńskiej.

Źródło: Urus. I 29.

wtorek, 14 kwietnia 2009

Agopsowicz

Agopsowicz de Hasso, lub Agopszowicz. Właściwym nazwiskiem tej ormiańskiej rodziny było Hasso; niektórzy z jej członków otrzymali szlachectwo bukowińskie. Z tych około roku 1740, żył Walerian, po którym byli synowie: Agops i Manug. Potomkowie pierwszego wzięli po ojcu nazwisko Agopsowicz, a drugiego Manugiewicz, dawne nazwisko rodziny „Hasso" zachowując jako przydomek.
Agopsowiczowie de Hasso, w początkach XIX-go stulecia znaczne nabyli majątki w Galicji i w końcu 1814 r. zostali wpisani do ksiąg szlachty tego kraju. W 1855 posiadali w Galicji majątek Kropowiznę, Krymidów i Trofanówkę. Jeden z nich był posłem na Sejm lwowski i deputowanym do Rady państwa 1874.


Źródło: Urus. I 17-18.

Adwentowicz

Karol Adwentowicz
(1871-1958)

Adwentowicz,
rodzina prawd. pochodzenia ormiańskiego. Z niej:
Karol (1871-1958), wybitny aktor, reżyser, dyr. teatrów warszawskich (na zdjęciu), Lucjan (1902-1937), syn Karola, malarz, członek Pryzmatu.

Źródło: PSB.

poniedziałek, 13 kwietnia 2009

Aduckiewicz

Aduckiewicz h. Szreniawa, na Białej Rusi, mają przydomek Kołodziński. Z tej rodziny, 24 osoby zostały wylegitymowane w Cesarstwie 1862 r. i zapisani do ksiąg szlachty gub. mińskiej.

Źródło: Urus. I 17.

Adamski

Adamski h. Jastrzębiec, na Podlasiu, w ziemi drohickiej. Mają pochodzić od tych Adamowskich herbu Jastrzębiec, którzy osiedliwszy się na Podlasiu, zmienili nazwisko na Adamski (Urus.). W 1771 roku dziedziczyli we wsi Sabnie na Podlasiu, a ich potomkowie mieszkali później m. in. w Siedlcach i zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie w 1839, 1852 i 1855 r. Inni wylegitymowali się w Galicji w 1782 i 1789 r.

Adamowski

Adamowski h. Jastrzębiec, v. Jadamowski, wzięli nazwisko od wsi Adamowice na północnym Mazowszu. Niektórzy z nich, osiadłszy na Podlasiu, zmienili nazwisko na Adamski, natomiast wielu z Adamczewskich herbu Jastrzębiec, osiedlonych w Wielkopolsce, przyjęło nazwisko Adamowski.
Cytowani w aktach łomżyńskich 1472 r.; podpisali elekcje Jana III 1674 r. i Augusta II 1697 r.
Wylegitymowani zostali w Galicji 1782 i 1834 r., a w Królestwie 1842 i 1844 r. Byli właścicielami m. in. dóbr Barchowo-Telaki na Mazowszu.

Źródło: Urus. I 16.Adamowski h. Szreniawa, wygasła rodzina małopolska, wywodząca się ze wsi Adamowice pod Szreniawą w woj. krakowskim. Cytowani w aktach krakowskich, dziedziczyli tę wieś w XV w. (L. Ben.). 

Źródło: Urus. I 16.

Adamowicz

Adamowicz h. Leliwa, herb ich Boniecki nazywa Adamowicz i podaje jego opis. Przodkiem tej rozrodzonej rodziny litewskiej miał być niejaki Adam, wg heraldyków, dzielny wojownik przeciwko Tatarom i dwukrotnie poseł do nich, a którego Monwid adoptował i do swego herbu przypuścił, tę zaś adopcję osobnym dyplomem król Władysław Jagiełło zatwierdził.
Potomkowie owego Adama wzięli po swym protoplaście na zwyczaj rusko-litewski nazwisko Adamowicz, a w XVI stuleciu rozdzielili się na 4 gałęzie biorące od majątków przydomki: Pokrzywnicki, Mutykalski, Rakowiecki i Starowolski (od wsi Stara Wola w woj. brzesko-litewskim). Z tych gałęzi trzy pierwsze zmieniły swoje przydomki na nazwiska, czwarta tylko zachowała nazwisko Adamowicz, dodając do niej niekiedy przydomek Starowolski, jako odróżnienie familijne.
Zamieszkiwali i pełnili urzędy ziemskie w ks. żmudzkim w XVII-XVIII w.
Podpisali elekcję Augusta II 1697 r. i pospolite ruszenie 1698 r., elekcję 1733 r.
Dziedziczyli m. in. dobra Ożeliszki 1775 r. (V. L.).
Zostali wylegitymowani w Królestwie 1848 r., w Cesarstwie w 1856 r. i zapisani do ksiąg szlachty gub. wileńskiej, kowieńskiej 1845-1866, mińskiej 1840-1857.
Są także na Białej Rusi Adamowicze z przydomkiem Gowarkowski, którzy wylegitymowali się w Cesarstwie 1846 r. i zostali zapisani do ksiąg szlachty gub. mińskiej.

Źródło: Urus. I 14-15.Adamowicz h. Lubicz, zapisani do ksiąg szlachty gub. kowieńskiej 1804 r. 

Źródło: Urus. I 15.

Adamowiczowie różni.
Nie wiadomo, którego herbu Adamowiczowie zostali zapisani do ksiąg szlachty gub. kijowskiej 1808 r.

• ADAM Ferdynand Adamowicz (ok. 1790-po 1849), s. Józefa, doktor medycyny, profesor Uniwersytetu Wileńskiego, prezes Tow. Lekarskiego Wileńskiego, członek wielu towarzystw naukowych, radca stanu rosyjski, otrzymał przyznanie szlachectwa w Cesarstwie 1849 r. i zapisany został wraz z synem do ksiąg szlachty gub. wileńskiej.
 

Źródła: Bon.; Urus. I 15-16.

Adamkowicz

Adamkowicz h. Wadwicz, w księstwie żmudzkim 1607 r.
Podpisali elekcję Władysława IV w 1632 r. Zostali wylegitymowani w Cesarstwie w latach 1835-1856 i zapisani do ksiąg szlachty gub. kowieńskiej.


Źródło: Urus. I 14.

Aczkiewicz

Aczkiewicz h. Pogoń (in. Pogonia II), na Wołyniu; dziedziczyli wieś Kaczyno w woj. wołyńskim 1720 r.
Wylegitymowani zostali w Cesarstwie 1849 i 1855 r. i zapisani do ksiąg szlachty gub. podolskiej, a kijowskiej 1802 r. Inni wylegitymowani w Galicji 1838.

Źródła: Urus. I 14.

Achramowicz

Achramowicz h. Nieczuja, rodzina na Litwie, pochodzenia prawdop. tatarskiego. Wylegitymowani zostali w Cesarstwie 1854 r. i zapisani do ksiąg szlachty gub. kowieńskiej.

Źródło: Urus. I 14.

Abuniewicz

Abuniewicz h. Nieczuja, rodzina tatarska na Litwie. Wylegitymowani zostali w Cesarstwie 1859 r. i zapisani do ksiąg szlachty gub. wileńskiej.

Źródło: Urus. I 12.

niedziela, 12 kwietnia 2009

Abrek

Abrek h. Lis, rodzina miejska lwowska, a jak się zdaje pochodzenia ormiańskiego. Nie wiadomo kiedy nobilitowana.

• MIKOŁAJ Abrek, poeta i muzyk 1586 r.
• ANDRZEJ Abrek, doktor filozofii, gramatyk i poeta, profesor Akademii Krakowskiej 1668 r.


Źródło: Urus. I 12.

Abietski

Abietski v. Abijetski, Abiecki, przydomku Froma, dziedziczyli dobra Medykany w powiecie upickim 1756 r., sprzedane później Sokołowskim. Zamieszkiwali w Awżgirach w 1859 r. i Bejnaryszkach 1862 r.

Źródła: Bon. I; Urus. I 2.

Abicht

Abicht h. Jastrzębiec, rodzina miejska wileńska, pochodzenia niemieckiego, wyznania ewangelicko-augsburgskiego. Adolf i Teodor, synowie Jana, profesora Uniwersytetu Wileńskiego, otrzymali wraz z synem Teodora, Henrykiem szlachectwo w Cesarstwie z zasady urzędu, jaki ojciec piastował i zapisani 1842 r. do ksiąg szlachty gub. wileńskiej.
Była też tego nazwiska rodzina miejska w Krakowie, z której Bartłomiej, rajca krakowski, żył około 1544.
Genealogia
(4 osoby)

• HENRYK Abicht (1835-1863), s. Teodora i Konstancji Tołłoczko, działacz polityczny i niepodległościowy, członek TDP; od 1857 na emigracji w Londynie, w 1862 przybył do Warszawy jako emisariusz Gromady Rewolucyjnej Londyn, aresztowany przez Rosjan i stracony; ur. Wilno, zm. Warszawa.

Źródło: Urus. I 2.

Abelewicz

Abelewicz, w powiecie wiłkomierskim, zamieszkiwali w parafii Onikszty 1821 r.

Źródło: PSB.

d'Abancourt

d'Abancourt de Franqueville h. własnego, rodzina francuska, osiadła w Polsce w I połowie XIX wieku. W czasie rewolucji francuskiej wyemigrowali do Lipska w Niemczech, a następnie do Polski. Byli właścicielami majątku Łówcza w Cieszanowskiem.
Genealogia
(6 osób)
 

• FRANCISZEK Ksawery d'Abancourt de Franqueville (1847-po 1865), s. Franciszka Ksawerego i NI. de Thullié, agronom, działacz społeczny i polityczny, powstaniec; jako 16-latek wziął udział w powstaniu 1863/64; ż. (ok. 1865) Józefina Müller (ok. 1845-po 1865); dzieci: Helena.

Źródło: PSB.

Abakowski

Abakowski h. Pobóg, z przydomkiem Baka, zapisani do ksiąg szlachty guberni kowieńskiej 1819 r.
Genealogia

Źródło: Urus. I 1.

Abakiewicz

Abakiewicz, dziedziczyli w guberni kowieńskiej 1882 r. Zob. Abakanowicz h. Abdank.
Genealogia

Źródło: Urus. I 1.

niedziela, 5 kwietnia 2009

Adamczewski

Adamczewski h. Dąb, v. Adamczowski, rodzina małopolska z Adamczowic w woj. sandomierskim, par. Gorlice; wspomina o nich K. Niesiecki w swoim "Herbarzu".

• Franciszek, otrzymał szlachectwo w 1790 r. i herb Dąb. Jego potomkowie wylegitymowali się ze szlachectwa w Królestwie w 1854 r.

Źródła: Bon. I 22.

Adamczewski h. Jastrzębiec, byli w Wielkopolsce, lecz już w połowie XVII stulecia, zmienili nazwisko na Adamowski. Z tych, którzy pisali się Adamczewski, niektórzy cytowani są w aktach kaliskich 1618 r.

Źródła: Urus. I 14.

Adamczewski h. Pobóg, v. Adamczowski, Adamszowski, współdziedziczyli w Adamczowicach w woj. sandomierskim w 1460 r. (Dług.).

Źródła: Bon. I 22.