Broniewski

Leliwa

Broniewski h. Leliwa, w Wielkopolsce, wzięli nazwisko od wsi Broniewo, w pow. nakielskim, w parafii Dębowo. 

Przed nabyciem owej wsi pisali się z Buntowa w tym samym powiecie, parafii Sławianowo i byli jednego pochodzenia ze Sławianowskimi. 

Andrzej Broniewski, dziedzic w Buntowie i Liszkowie, mąż Barbary Strzeżewskiej, otrzymał 1471 r. od jej braci Piotra, Mikołaja i Macieja zapis 15 grzywien długu jako resztę jej posagu i skwitował ich z 35 grz. (Dw. Teki).

Źródła: Dw. Teki; Nies.

Lewart

Broniewski h. Lewart, vel Firlej-Broniewski, Broniowski, rodzina senatorska, stanowiąca odgałęzienie Firlejów. Prawie zawsze używali przydomku Firlej i pisali się tak jak oni z Dąbrowicy. 

Nazwisko wzięli od wsi Broniewice in. Bronowice w pow. radomskim, później kozienickim. Andrzej, właściciel Broniewic 1508 r. Wieś tę wraz z Pachniną Wolą posiadali w 1531 r. Jan, Stanisław i Andrzej Broniowscy. Właścicielami Broniewic w 1578 r. byli Jan, Jacek, Jerzy i Bartosz, a Woli Pachninej Jan (Paw.). 

Niektórzy, od dóbr Pachnowola (Pachniowa albo Pachnina Wola), leżących niedaleko Broniewic, nazwali się Pachniowskimi vel Pachnowskimi. 

Broniewscy byli ponadto właścicielami wsi Branew in. Broniew w dawnym pow. urzędowskim, później janowskim, parafia Goraj, od której również nazwać się mogli. 

Broniewscy herby Lewart wylegitymowali się ze szlachectwa w Królestwie Kongresowym w latach 1836-1862. 

Z nich: 3 kasztelanów 1588 — 1670. Mikołaj (zm. 1658), kasztelan chełmski 1653.

Genealogia
(osób: 29)

• JAN Bonifacy Broniewski h. Lewart (ok. 1806-po 1855), s. Michała i Katarzyny NN., rewizor skarbowy i właściciel domów w Warszawie; razem z synami wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Kongresowym w 1850 i 1853 r. z herbem Lewart; ur. Praga koło Warszawy (Urus.); ż. (24 VI 1836 Dubienka) Józefa Tyszka (ok. 1820-po 1855), c. Seweryna i Teodozji Głównieskiej; ślub w parafii rzymsko-katolickiej Dubienka, gmina Dubienka, pow. Chełm, woj. lubelskie, miejscowość: Dubienka, uwagi: on lat 30, ona lat 16 (MK Dubienka); dzieci: Antoni, Seweryn, Władysław, Emilian, Józefa, Julian, Ludwika, Aleksander, Jan, Teofil.

Władysław Broniewski

(1897-1962)

• JOANNA Broniewska h. Lewart (24 XI 1929-1 IX 1954), c. Władysława i 1ż. Janiny Kunig, ps. Anka, reżyserka filmów dokumentalnych; ur. Kalisz, zm. Warszawa, tragicznie, w wyniku zatrucia gazem (Wikipedia); m. Stefan Kozicki (11 III 1923- 5 III 1991), dziennikarz, reportażysta, scenarzysta telewizyjny i filmowy; ur. Szczebrzeszyn, zm. Warszawa. 

Źródła: Bon.; Kos. t. 1; Krzep. Małop.; Nies. t.2/306-307; Wikipedia: 1, 2.

Tarnawa

Broniewski h. Tarnawa, vel Broniowski, nazwisko wzięli od wsi Broniewice (dawniej także Broniowice), w parafii Pawłów, w dawnym powiecie sandomierskim, obecnie pow. Starachowice. 

Pisali się z Biezdziedzy, albo z Biezdziedza. Wymienia ich Długosz w „Liber beneficiorum” 1460 r. W XVI wieku byli właścicielami wsi Broniewice, Obrazów i Zapniów, w ówczesnym pow. sandomierskim, oraz Biezdziedza, Biezdziadka i Lublica, w pow. pilznieńskim. 

Wywodzą się od Targowickich; są również jednego pochodzenia z Jagnińskimi herbu Tarnawa. Jedna ich gałąź osiedliła się na Rusi Czerwonej. W XIX stuleciu byli m. in. właścicielami dóbr Wietrzychowice w Galicji. 

Broniewscy herbu Tarnawa wylegitymowali się ze szlachectwa w Królestwie Kongresowym w latach 1836-1862.

Genealogia
(osób: 35)

• TEODOR Stanisław Broniewski, Broniowski z Biezdziedzy h. Tarnawa (ok. 1809-po 1845), s. Franciszka i Karoliny Wentzel (Wencel, Wencl), członek Stanów galicyjskich, kurator Zakładu Ossolińskich we Lwowie 1843; dziedzic dóbr Strzelce w Galicji, ordynat na Zgórsku, obecnie pow. Mielec, woj. podkarpackie (Bork.; Urus.; MK Mielec); ż. (7 II 1844 Szczucin) Eleonora Chwalibóg (ok. 1826-po 1845); ślub w parafii Szczucin, pow. Dąbrowa Tarnowska, woj. małopolskie, miejscowość: Szczucin, uwagi: on lat 35, ona lat 18 (MK Szczucin); dzieci: Antoni.

• ZOFIA Eugenia Broniewska h. Tarnawa (ok. 1885-po 1904), c. Emila Bohdana i Eugenii Satałeckiej; zamieszkała Warszawa; ur. Glinojeck, parafia Glinojeck, pow. Ciechanów (MK Glinojeck); m. (3 VIII 1904 Warszawa) Józef Symplicjusz Karol Szuman (1867-po 1904), s. Norberta Franciszka Józefa i Heleny Katarzyny Korduli Braunek h. wł.; ślub w parafii św. Jana (MK Warszawa: św. Jan). 

Źródła: Bon. t. 2/139-140; Bork. Rocz. t. 2/427-428; Krzep. Małop.; Nies.; Pap. 574; Szl. Król.; Urus. t. 2/2-3.