Paczyński

Jastrzębiec

Paczyński h. Jastrzębiec, vel Paczeński, na Mazowszu, Podlasiu i Litwie.

Stanisław 1569 r., tego syn Maciej, posesor Chleszczowa 1583 r. Jan w woj. brzeskim litewskim 1587 r. Anna, żona Jana Górskiego 1600 r. 

Jan, syn Stanisława, ożeniony z Anną Milewską 1710 r. Jan, syn Jana, z synem Nikodemem, dziedzice wsi Bobino 1764 r. Nikodem, skarbnik liwski 1777 r. (Wyr. i Zap. Lubel.).

Źródła: Nies.; Urus. t. 13/167.

Ogończyk

Paczyński h. Ogończyk, vel Paczeński, w ziemi gostyńskiej, następnie m.in. na Rusi Czerwonej. Pisali się z Paczyna.

Stanisław z Paczyna, podstoli brzeski 1477 r., żonaty z Katarzyną z Pleckiej Dąbrowy. 

Jakub, pisarz ziemski gostyński 1502 r., tego synowie Dobiesław, pisarz ziemski gostyński 1521 r., Mikołaj, żonaty z Małgorzatą Ciechomską, sędzianką ziemską gostyńską. Erazm, dziedzic części wsi Stanisławice 1563 r. Jakub, sekretarz królewski, kanonik i dziekan kujawski, proboszcz kruszwicki 1565 r., dziedzic miasta Orłowa i wsi Jastrzębia.

Zachariasz, osiedlił się na Ukrainie około 1620 r. Maciej, poeta 1620 r. Paweł, sekretarz królewski, otrzymał 1624 r. pewne dobra. Jan, syn Aleksandra, dziedzic części wsi Byki 1668 r., elektor 1669 r. z ziemi gostyńskiej, żonaty z Anną Studzińską. 

Aleksander, żonaty z Marianną Jarochowską 1699 r. Jan, dziedzic części Paczyna 1699 r. Franciszek i Jakub podpisali elekcję 1733 r. z woj. rawskim. Nikodem-Mikołaj w Galicji 1782 r. (Metr. Kor., Ks. Gr. Brzeskie i Sochaczewskie, Vol. Leg.). 

Antoni, kapitan wojsk polskich, uczestnik powstania listopadowego 1831 r., otrzymał za waleczność krzyż złoty Virtuti Militari (Ks. Wojskowe).

Paczyńscy herbu Ogończyk wylegitymowali się ze szlachectwa w Galicji 1782 r. 

• JÓZEF Paczyński h. Ogończyk (ok. 1790-1838), s. Antoniego i Anny Łubowskiej (Lubowskiej); ur. zapewne we wsi Sulisław (której posesorem był jego ojciec), parafia Janków, w W. Ks. Poznańskim, obecnie pow. Ostrów Wielkopolski, zm. Mordy, pow. Siedlce, uwagi: żona Wilhelmina (Urus.; MK Mordy); ż. (1819 Mordy) Wilhelmina von Stenschken (ok. 1800-po 1838), c. Jana i Heleny Janken; w aktach także: Wilhelmina Stencke, Stenak; ślub w parafii Mordy, pow. Siedlce (MK Mordy); dzieci: Konstancja.

• KONSTANCJA Marianna Paczyńska h. Ogończyk (15 VIII 1819-po 1855), c. Józefa i Wilhelminy von Stenschken (w aktach także: Wilhelmina Stencke, Stenak); ur. Mordy, pow. Siedlce, chrz. 1819 (MK Mordy); m. (11 II 1855 Sokołów Podlaski) Karol Ożarek (ok. 1820-po 1855), s. Błażeja i Agnieszki Lasockiej; ślub w parafii Sokołów Podlaski (MK Sokołów).

Źródła: Nies.; PSB; Urus. t. 13/167.

Topór

Paczyński h. Topór, vel Paczeński, rodzina polskiego pochodzenia, na Śląsku. Pisali się z Tęczyna (von Tenczyn) i mają być odgałęzieniem Tęczyńskich. Otrzymali w 1702 r. tytuł hrabiowski czeski.

Osiedliwszy się na Śląsku, od majątku Paczyn wzięli nazwisko Paczyński, dodając do niego przydatek z Tęczyna, a zniemczywszy się już na początku XVII stulecia, pisali się „von Paczyn und Tenczyn”; gdy zaś uczyniono im zarzut co do niewłaściwości tej drugiej nazwy, wyrobili sobie 1692 r. u cesarza Leopolda dyplom na jej używanie.

Leopold-Konstanty, kanclerz opolski i raciborski, otrzymał w 1702 r. tytuł hrabiowski czeski; jego potomkowie pisali się prawne zawsze tylko hrabiami von Tenczyn, odrzucając nazwisko Paczyński. Hr. Karol-Henryk (zm. 1806), generał major wojsk pruskich.

Linia szlachecka tej rodziny, istniejąca na początku XX wieku, pisała się Paczyński von Tenczyn, a niekiedy z niemiecka von Patschin. Albert, podpułkownik armii carskiej, prezydent miasta Częstochowa 1848 r.

Jeden z Paczyńskich herbu Topór, dziedziczący na Śląsku, poślubiwszy pannę z rodu von Dahlen herbu Kościesza, bogatą dziedziczkę, otrzymał zezwolenie na złączenie jej nazwiska ze swoim, i zaczął się zwać von Dahlen und Paczyński (Urus.).

Źródła: Kos. t. 1; Urus. t. 13/168.