Wilkanowski

Wilkanowski h. Lis, stara rodzina mazowiecka; z niej 1 wojewoda i 3 kasztelanów 1450 — 1632.
 
Źródło: A.A. Kosiński, Przewodnik heraldyczny, T.1.

Wilga

Wilga h. Bończa, vel Wielga, rodzina mazowiecka, z woj. rawskiego, osiedlona na Wołyniu i Podolu. Pisali się „z Cięgnowa” i „z Godzimierza”.

Wilczek

Wilczek h. Białynia, w Małopolsce; z nich 1 kasztelan 1356. 

Źródło: A.A. Kosiński, Przewodnik heraldyczny, T.1.

Wilczek h. Mądrostki, na Litwie; z nich 2 kasztelanów 1637 — 1670. 

Źródło: A.A. Kosiński, Przewodnik heraldyczny, T.1.

Wilczek h. Poraj, w Małopolsce; z nich 1 arcybiskup lwowski 1503 — 1540. 

Źródło: A.A. Kosiński, Przewodnik heraldyczny, T.1.

Wilczek h. własnego (in. Kozieł), rodzina śląska pochodzenia polskiego, otrzymała w 1500 tytuł baronowski, a w 1714 hrabiowski państwa rzymskiego; w 1734 król August III osobnym dyplomem zatwierdził ich dawne polskie szlachectwo. 

Źródło: A.A. Kosiński, Przewodnik heraldyczny, T.1.

Wilamowski

Wilamowski h. Orla, v. Wielamowski, w Małopolsce; z nich 1 biskup 1540. Zob. Wilmowski

Źródło: A.A. Kosiński, Przewodnik heraldyczny, T.1.

Wiktorowski

Wiktorowski h. Gryf, w woj. sieradzkim; z nich 1 kasztelan 1570.
 
Źródło: A.A. Kosiński, Przewodnik heraldyczny, T.1.

Wiesiołowski

Wiesiołowski h. Ogończyk, vel Wesołowski, stara rodzina kujawska, pisząca się z Wiesiołowa, a niegdyś z Boryszowa, z której jedna gałąź przeniosła się Litwę, a inna na Ruś Czerwoną. 

Wierzbowski

Wierzbowski h. Jastrzębiec, w Sieradzkiem, na Kujawach i w ziemi drohickiej, pisali się z Wielkiego Chrząstowa. Chrząstów (Wielki) i Mały (Chrząstówek), w parafii Leźnica Wielka, dawniej pow. łęczycki, obecnie pow. Zgierz, należały do rodu Jastrzębców.

Wierzbicki

Wierzbicki h. Gryf, ze wsi Wierzbica i Wólka (Wola) Wierzbicka, w województwie lubelskim, powiecie janowskim, gminie Urzędów, parafii Boby. Wólka Wierzbicka należała do nich przez cztery wieki, do 1841 r., kiedy to nabył ją Zembrzuski.

Wielhorski

Wielhorski h. Kierdeja (in. Kierdej) vel Kierdeja-Wielhorski, stara i znakomita rodzina wołyńska, której jedna linia otrzymała tytuł hrabiowski austriacki w 1787 r., a w Królestwie Polskim w 1849 r. Z nich 3 senatorów w latach 1684 — 1817, w tym 1 minister i 2 kasztelanów wołyńskich, ponadto 2 generałów itd. — Jerzy (zm. 1684), kasztelan wołyński; Wacław (zm. 1709), kasztelan wołyński 1704; Józef (zm. 1817), minister wojny i senator wojewoda Król. Kongresowego 1816.  

Wielogłowski

Wielogłowski h. Starykoń, rodzina małopolska, ze wsi Wielogłowy w pow. sądeckim. Stanowią odgałęzienie średniowiecznego rodu Toporczyków – jedenego z najznakomitszych rodów w czasach piastowskich, wywodzących się podobno od udzielnego księcia Walgierza Wdałego na Tyńcu.