Białopiotrowicz

Białopiotrowicz h. Abdank, w powiecie lidzkim; w ich posiadaniu była wieś Wołejsze w 1799 r. Podpisali elekcję Stanisława Augusta w 1764 r. z powiatem lidzkim. Udowodnili pochodzenie szlacheckie w Królestwie w 1839 r., w Cesarstwie w 1826 r., zapisani do ksiąg szlachty gub. mińskiej.

Białoskórski

Białoskórski h. własnego, według Uruskiego jeden z Białoskórskich herbu Abdank, pochodzący z woj. płockiego, osiadłszy w końcu XVI stulecia w Prusach Zachodnich i poślubiwszy bogatą dziedziczkę z rodziny Łążyńskich, przyjął jej herb.

Białośliwski

Białośliwski h. Topór (in. Pałuka), jedna z najstarszych rodzin wielkopolskich, pochodząca z rodu Pałuków, jednego pochodzenia z Danaborskimi herbu Topór. Nazwisko wzięli od wsi Białośliwie leżącej nad Notecią, w powiecie nakielskim. Białośliwie w 1578 roku pozostawało

Białostocki

Jastrzębiec

  Topacz

 

Białostocki h. Jastrzębiec i Topacz (razem), wylegitymowani w Cesarstwie Rosyjskim w 1852 r. i zapisani do ksiąg szlachty gub. wołyńskiej.

Białosuknia

Białosuknia h. Pielesz, na Mazowszu, w ziemi łomżyńskiej. Nazwisko wzięli od majątku Białosuknie, gdzie dziedziczyli w 1424 r. Wieś ta położona jest w woj. podlaskim, pow. monieckim, gminie Goniądz. Według Kapicy, Białosukniowie mają być herbu Pomian. Być może,

Białowicz

Białowicz h. Łabędź, vel Białłowicz, szlachta litewska; udowodnili szlachectwo w guberni kowieńskiej w 1817 r.

Białoszewski

Białoszewski h..., vel Białuszewski, pochodzą z Białoszewa w powiecie sierpskim. 

Białoszycki

Białoszycki h. Topacz, szlachta zagrodowa dziedzicząca na Białoszy- cach w woj. kijowskim, powiecie owruckim 1635 r. Zostali wylegitymowani w Cesarstwie 1852 r. i zapisani do ksiąg szlachty gub. wołyńskiej.

Białowolski

Białowolski h. Mogiła, zostali wylegitymowani w Cesarstwie Rosyjskim w 1863 r. i zapisani do ksiąg szlachty guberni kowieńskiej.

Białowieski

Białowieski h. Gozdawa, pisali się z Białowieży pod Pułtuskiem, w woj. mazowieckim.