Rdułtowski

Rdułtowski h. Drogomir, na Litwie; z nich 1 kasztelan 1735 — 1743.
 
Źródło: A.A. Kosiński, Przewodnik heraldyczny, T.1.

Rajecki

Rajecki h. Łabędź, vel Dunin-Rajecki, rodzina małopolska, z ziemi radomskiej, pisali się z Rajca. Znani Paprockiemu w 1584 r. Jedna ich gałąź przeniosła się na Litwę a inna osiadła na Wołyniu. Używali przydomku Dunin, który zaświadcza o ich pochodzenie od rodu Duninów. Z nich: 1 wojewoda i 1 kasztelan w latach 1637 — 1710.

Radzanowski

Radzanowski h. Prawdzic, stara rodzina mazowiecka (wg Kosińskiego wygasła w 1635 r.); z niej 1 wojewoda i 2 kasztelanów 1434 — 1610.

Radomicki

Radomicki h. Kotwicz, rodzina kujawska, używała za czasu Piastów tytułu hrabiowskiego; z niej 5 wojewodów i 2 kasztelanów 1408 — 1728. 

Źródło: A.A. Kosiński, Przewodnik heraldyczny, T.1.

Radojewski

Radojewski h. Ogończyk, vel Radujewski, w woj. łęczyckim. Z nich: 1 kasztelan 1737 — 1753. 

Radlicki

Radlicki h. Korab, stara rodzina wielkopolska; z niej 1 biskup i 1 kasztelan 1382 — 1400. 

Raba

Raba h. Kos vel Rabe, Raabe, Rabski, w Prusach Zachodnich; z nich 1 kasztelan 1503. 

Źródło: A.A. Kosiński, Przewodnik heraldyczny, T.1.

Pułaski

Pułaski h. Ślepowron vel Połaski, Puławski, rodzina podlaska, której gniazdem jest wieś Pułazie in. Połazie pod Tykocinem w ziemi bielskiej. Szlachta zagrodowa i dopiero w XVIII stuleciu zasłynęła w dziejach Rzeczypospolitej, w czasie konfederacji barskiej. Z nich: 1 hetman 1793— 1796.

Puciata

Puciata h. Puciatycz, vel Puciatycz, właściwie Putiata, książęta szczepu Ruryka, wywodzili się od władców Rusi Czerwonej i Halicza. 

Puchała

Puchała h. Puchała (in. herbu własnego), na Mazowszu, pisali się z Szamot (Szamoty k. Tarczyna) i wyszli zapewne z nieistniejącej już wsi Puchały, w ziemi wyszogrodzkiej, lub też ze wsi tej samej nazwy, w ziemi warszawskiej.