Kościelecki

Kościelecki h. Ogończyk, pierwszorzędna w XV i XVI stuleciu rodzina wielkopolska, wygasła w połowie XVII stulecia; otrzymała w r. 1515 tytuł hrabiowski Państwa Rzymskiego; z niej 2 biskupów, 25 wojewodów, 1 minister i 3 kasztelanów 1247 — 1592.

Koss

Koss h. własnego, v. Kos, zamożna, lecz w głównej linii wygasła rodzina z Prus Królewskich i ziemi chełmińskiej. Jej właściwym nazwiskiem było von der Amsel (Emsel). Wg Dachnowskiego, wywodzili się z Włoch, skąd mieli przybyć do Prus przez Czechy ok. 1230.

Korzeniowski

Korzeniowski h. Lis, vel Korzeniewski, na Wołyniu i na Litwie. Według tradycji rodzinnej mają pochodzić od Korzeniowskich vel Korzeniewskich herbu Waga, z województwa brzeskiego-litewskiego. Z nich: 1 kasztelan w latach 1777 — 1783.

Koryciński

Koryciński h. Topór (in. Starża) v. Korycieński, stara i zasłużona dla Kraju rodzina małopolska, w głównej linii wygasła. Używała za Piastów tytułu hrabiów (comes). Pisała się z Pilczy (dawniej: z Pilce), a jej gniazdem jest wieś Korytno w województwie sieradzkim.

Kormanicki

Kormanicki h. Junosza, na Rusi Czerwonej; z nich 1 kasztelan 1570.
Źródło: A.A. Kosiński, Przewodnik heraldyczny, T.1.

Korff

Korff h. Gozdawa odmienna, v. Korf, rodzina inflancka; jedna jej gałąź otrzymała w 1692 tytuł baronowski, a inna w 1714 tytuł hrabiowski państwa rzymskiego, oraz w 1716 tytuł hrabiowski państwa niemieckiego; linia baronowska uzyskała zatwierdzenie tego tytułu w Cesarstwie Rosyjskim; z tej familii 1 wojewoda 1634 — 1655.

Kopytkowski

Kopytkowski h. Kościesza, vel Kopytowski, wygasła rodzina mazowiecka; z niej 1 kasztelan 1526—1526. 

Kopydłowski

Kopydłowski h. Dryja, wygasła rodzina wielkopolska; z niej 1 kasztelan 1436.
Źródło: A.A. Kosiński, Przewodnik heraldyczny, T.1.

Kopeć

Kopeć h. Kroje odm. (oraz h. Lubicz), vel Kopot, Kopet’, Koptiewicz, Koptewicz, rodzina bojarów litewsko-ruskich, do połowy XVI stulecia pisali się z ruska Kopot. Już w XV wieku rozdzielili się na dwie gałęzie. Jedna z nich zamieszkiwała w granicach późniejszego woj. smoleńskiego, druga – witebskiego. 

Kondradzki

Kondradzki h. Ossoria, na Mazowszu; z nich 2 kasztelanów 1490—1501. Źródło: A.A. Kosiński, Przewodnik heraldyczny, T.1.