Bilminowicz

Bilmin i Bilminowicz h. Poraj, v. Bilimin, Biligin?, Bilimowicz, rodzina litewska. Mikołaj Bilmin przyjął herb Poraj na sejmie horodelskim 1413 r., z jego potomków jedni brali jego imię za nazwisko, inni pisali się Bilminowicz lub Bilimowicz. Z pierwszych, szlachta małozamożna w W.

Bilański

Bilański h. Gryf, dowiedli szlachectwa w Galicji, w sądzie grodzkim bieckim 1782. Wylegitymowani zostali w Cesarstwie Rosyjskim 1850-1851 i zapisani do ksiąg szlachty gub. wołyńskiej.

Źródło: Urus. I 212.

Bierkowski

Bier i Bierkowski h. Szreniawa, v. Birkowski, dawna rodzina małopolska, jej właściwym nazwiskiem było Bier, które zmienili na Bierkowski w początkach XVII stulecia.
Podpisali elekcję Jana Kazimierza 1648 r. z woj. płockim i woj. malborskim. Zob. też Birkowski

• STANISŁAW Bier, komornik ziem. krak. za czasów Papr. (1584).

• LUDWIK Józef Bierkowski (1801-1860), lekarz, chirurg, prof. UJ, pionier wych. fiz.; dyrektor kliniki chirurgicznej, zał. muzeum anatomopatologicznego i zakładu ortopedycznego w Krakowie; uczestnik powst. listop., dyrektor i naczelny lekarz szpitala wojsk. w Warszawie 1830/31; ur. w Poznaniu, zm. w Krakowie, pochow. na Cm. Rakow., kw. 11, gr. rodz.

• WŁODZIMIERZ Fryderyk Bierkowski (1832-1888), chirurg, prof. UJ; zm. w Krakowie, pochow. na Cm. Rakowickim, kw. 11, gr. rodz. [Cm.Rak.]

• KAZIMIERZ Bierkowski (1839-1912), inżynier, powstaniec 1863/4; zm. w Krakowie, pochow. na Cm. Rakow., kw. 11, gr. rodz.

Źródła: Papr.; Bon.; Urus. I 201-202; PSB; WSB; Cm. Rakowicki; Girtler, Pamiętniki.

Bergiel

Bergiel h. Bełty, v. Biergiel, Bergel, Biergell, oraz Bergielewicz, Bergelewicz, Biergielewicz; wywodzą się prawdop. z Wołynia. 
Bergelowie herbu Bełty, zostali wylegitymowani w Cesarstwie Rosyjskim 1844 i zapisani do ksiąg szlachty gubernii kowieńskiej.
Biergielewiczowie herbu Bełty, byli w woj. czerniechowskim w 1674 (Con.), dziedziczyli wówczas dobra Krasocin w pow. chęcińskim. Zostali wylegitymowani w Cesarstwie 1845 i zapisani do ksiąg szlachty gub. wołyńskiej i podolskiej.

Bieniaszewski

Bieniaszewski h. Gryf (in. Swoboda, Świeboda), vel Bieniaszowski, wywodzą się ze wsi Bieniaszowice, w dawnym pow. wiślickim, w parafii Gręboszów.

Wieś Bieniaszowice, w pow. wiślickim, dziedziczył w 1508 r. Jan Bieniaszowski herbu Swo­bo­da (in. Świeboda, czyli Gryf). Z tej samej wsi wyszli Bieniaszwwscy herbu Grabie.

Niektórzy członkowie tej rodziny przenieśli się na Wołyń i Ruś Czerwoną. Bieniaszewscy herbu Gryf (Swoboda) wy­le­gi­ty­mowa­li się ze szlachectwa w Galicji 1782 r., w sądzie ziem­skim halickim.

Źródła: Bon. t. 1/243; Bon. t. 17/143 (tom Uzupełnień); Krzep. Małop.; Urus. t. 1/195.

Biejko

Biejko h. Jastrzębiec, v. Bieyko, wylegitymowani w Cesarstwie 1861- 1868 r. i zapisani do ksiąg szlachty gub. kowieńskiej. Zob. Biejkowski h. Jastrzębiec.

Biegoń

Biegoń h. Czudnochowski, v. Biegoń-Czudnochowski, otrzymali w 1802 r. w Prusach zatwierdzenie dawnego polskiego szlachectwa z przydomkiem Czudnochowski.
Herb — w polu srebrnym dwie belki czerwone.

Źródło: Urus. I 172.

Bichniewicz

Bichniewicz h. Pielesz, wylegitymowani w Cesarstwie i zapisani do ksiąg szlachty gub. kowieńskiej w latach 1830, 1841, 1849, 1852, 1857-1867. Byli właścicielami dóbr Bogdany, Witowce i Beynarów w gub. kowieńskiej w 1882 r.

Źródło: Urus. I 166-167.

Bibułowicz

Bibułowicz h. Przyjaciel, wylegitymowani w Cesarstwie 1854 i 1859 r. i zapisani do ksiąg szlachty gub. grodzieńskiej.

Betko

Betko h. Trzaska, vel Bedko, w pow. pińskim, wylegitymowani w Cesarstwie 1857 r. i zapisani do ksiąg szlachty gub. mińskiej. Obecnie najwięcej osób noszących to nazwisko mieszka w pow. Augustów i Sokółka, oraz w Warszawie.