Apanowicz

Apanowicz h. Gozdawa, vel Appanowicz, Aponowicz, błędnie: Oponowicz, na Litwie, w pow. lidzkim, i na Wołyniu.

Apoznański

Apoznański h. Poźniak, z tej rodziny Wawrzyniec Apoznański, właściciel dóbr Choroszczewo i Radziwiłowicze, w ziemi mielnickiej, w 1737 r. Jego potomkowie wylegitymowali się ze szlachectwa w Królestwie Polskim w 1851 roku.

Aramowicz

Aramowicz h. Odrowąż, na Litwie, używali przydomku Litawor, są podobno jednego pochodzenia z Chreptowiczami herbu Odrowąż. Z woj. nowogrodzkim podpisali elekcję Augusta III w 1733 i Stanisława Augusta w 1764. Piastowali powiatowe urzędy grodzkie i ziemskie w pow. brasławskim i mińskim.

• JAN Littawor Aramowicz, starosta brański, sędzia kapturowy, podpisał elekcję Stanisława Augusta w 1764.

Źródła: Bon. I 47; Żych. I 92.

Arcemberski

Arcemberski h. własnego, rodzina pomorska, właściwe ich nazwisko Hertzberg, ze wsi tej nazwy na Pomorzu koło Nowego Szczecina (1618), zwanej też czasem Herczemberk, stąd spolszczona forma nazwiska Herczembarski, Herczemberski, Arcemberski, de Arczembark etc.Podpisali elekcję Augusta II w 1697 z woj. pomorskim. Trzymali wójtostwo w Glinicach 1701. Jeden z nich był burgrabią poznańskim 1704, a inny podczaszym inflanckim 1724.
Herb — przedstawia na tarczy ściętej, w polu górnym jelenia, w dolnym szachownicę. W szczycie hełmu utkwione trzy strzały w koronie.
Genealogia
(osób: 25)

• ELŻBIETA Arcemberska h. wł. (ok. 1610-po 1662), c. Piotra i Doroty Myślęckiej; już jako wdowa po Piotrze Rozdrażewskim jest pozwana 1658 r. przez Gabriela Trzcińskiego (Dw. Teki; Zap. Tryb. Piotrk.); 1m. (1630) Stanisław Milewski (ok. 1600-1639); 2m. (ok. 1640) Piotr Rozdrażewski (ok. 1600-po 1643).

• JAN Arcemberski h. wł. (ok. 1670-p. 1725), s. Jana i 2ż. Jadwigi Ziemięckiej, burgrabia poznański 1704 (Dw. Teki); ż. (ok. 1700) Helena Grodzicka (ok. 1680-1733); dzieci: Wojciech, Krystyna, Zofia, Franciszka, Walenty. 

Źródła: Bon. t. 1/47; Dw. Teki; Urus.

Arczyński

Arczyński h. Sulima, rodzina małopolska, z której: Michał, subdelegat grodzki lubelski 1731 r. Do tej rodziny należał zapewne Kazimierz, podpisarz sądu pokoju w Rawie, 1865 r.

Arkuszewski

Arkuszewski h. Jastrzębiec, vel Jarkuszewski, Jarkuszowski, rodzina wielkopolska, jej wsią gniazdową jest Arkuszewo in. Jarkuszewo, w pow. gnieźnieńskim. 

Arłamowski

Arłamowski h. własnego (in. Trzy gwiazdy), rodzina czerwonoruska, cytowana w aktach przemyskich od 1581 r., a nazwisko swe wywodząca od Arłamowskiej Woli w ziemi przemyskiej.
Herb ich przedstawia w polu czerwonym trzy gwiazdy złote. W szczycie hełmu pół rycerza przeszytego strzałą.

Źródło: Bon. I 53.

Arendt

Arendt h. Brochwicz, v. Arndt, jeden z nich był burgrabią grodzkim poznańskim (1751). Wylegitymowali się ze szlachectwa w Królestwie 1850 r.

Augustowski

Augustowski h. Prus III, wyszli zapewne ze wsi Augustowo, w gminie i powiecie Bielsk Podlaski. Wielu z nich przeniosło się na Litwę; zamieszki- wali w pow. grodzieńskim w XVII i XVIII stuleciu. Byli właścicielami Jacznik w 1692. Podpisali z powiatem grodzieńskim elekcję Stanisława

Augustynowicz

Augustynowicz h. Odrowąż, rodzina pochodzenia ormiańskiego; z niej dwóch biskupów obrządku ormiańskiego. Byli właścicielami dóbr Szeptyc w pow. rudeńskim, Uherzec (1792), Kniaży w pow. złoczowskim (ok. 1830), Woszczaniec i Konofost (1838-76), Mikłaszowa i Sokolnik (ok. 1880).

• BENEDYKT Augustynowicz, sekretarz nadw. król. w 1757 r.

• BENEDYKT Augustynowicz, syn Krzysztofa (prezesa sądów ormiańskich we Lwowie), szambelan Stanisława Augusta 1792 r.

• JAKUB Stefan Augustynowicz (zm. 1783), s. Grzegorza i Anny Minasowicz, w 1736 r. kształcił się w Rzymie, gdzie został doktorem teologii i filozofii. Następnie biskup egineński i koadiutor arcybiskupa Jana Tobiasza, po którym w 1751 r. wstąpił na tron arcybiskupi. Był także asystentem tronu papieskiego, umarł we Lwowie.

• JAN Tobiasz Augustynowicz (1664-1751), s. Grzegorza i Anny Jakubowicz, biskup himerieński 1713 r., został następnego roku koadiutorem arcybiskupa lwowskiego obrządku ormiańskiego. Stolicę arcybiskupią objął w 1715 roku, a 1719 r., udawszy się do Rzymu z hołdem, otrzymał tamże tytuł hrabiego państwa rzymskiego, został asystentem tronu papieskiego i prałatem nadwornym. Urodzony we Lwowie, zmarł tamże.

Źródło: Bon. I 56-57.