Brandt

Brandt h. Brandt (herb własny), vel Brand, Brant, rodzina pomorska, osiedlona m.in. w Wielkopolsce, na Litwie i na ziemiach pruskich. Wywodzą się zapewne z mieszczan gdańskich. Jedna gałąź pisała się z Rokocina.

Oswald, Michał i Achacy, bracia Brantowie, otrzymali szlachectwo w Rzeczypospolitej w 1512 r., a za herb „w białym polu płomień z ognia buchający” (flamam ex igne procedentem in campo albo).

Jan w 1483 r. nabył Hohendorf. Jan w 1547 r. nabył część Łodygowa. Justyna za Jerzym Milewskim przed 1600 r. (Kętrz.). Bertold, starszy ławnik gdański 1526 r. (Tom.). Samuel zastawia Czerniawkę Krystynie Tyszkiewiczowej 1649 r. (Zap. Lub.). Bartłomiej, rajca miasta Gdańska 1544 r. Jerzy i Fabian, bracia z Nogendorfu (raczej z Hohendorfu), żonaci z Katarzyną i Małgorzatą, siostrami Rabównami, posiadacze Straszewa i Trzciany, w woj. malborskim 1574 r.

Andrzej został sędzią ziemskim tczewskim 1580 r. Achacy w r. 1637 był mężem Katarzyny Kuczborskiej. Andrzej i Krzysztof pisali się z woj. pomorskim na elekcję Jana Kazimierza 1648 r. Jan, porucznik dragonii i Asverus, pułkownik wojsk koronnych, poległ pod Wiedniem 1683 r. Michał, pułkownik i komendat Okopów św. Trójcy 1692 r., następnie generał wojsk polskich i saskich, gorliwy stronnik Augusta II-go 1697 r., otrzymał od niego tytuł hrabiowski. Dawid, pułkownik wojsk koronnych i poseł na sejm 1733 r.

Brandtowie herbu własnego, potomkowie wymienionego wyżej Dawida, wylegitymowali się ze szlachectwa w Królestwie Kongresowym w latach 1836-1862. Tego herbu Brandtowie wylegitymowali się także w ówczesnej guberni kowieńskiej 1836 r.

Herb — w polu białym pieniek na ukos, na jego wierzchłku od prawej strony trzy płomienie; niektóre jednak linie tego domu kładą pieniek o trzech gałęziach, a na wierzchołku każdej płomyk; inne kładą dwa, a inne trzy pieńki w poprzek, na wierzchnim trzy płomienie; na hełmie w koronie trzy pióra strusie (Urus.).

Genealogia
(osób: 41)

• BOGUMIŁA Brandt h. wł. (ok. 1770-po 1799); m. (29 V 1792 Izabelin) Kazimierz Januszkiewicz h. Lubicz (ok. 1765-po 1799), ekonom w Koniuchach u generała Grabowskiego 1792 r.; tytułowany „rotmistrzem" wołkowyskim 1799 r.; kalwin, zamieszkały w parafii ewangelicko-reformowanej Izabelin, pow. wołkowyski (Kon.; ME Izabelin); ślub w parafii Izabelin (MK Izabelin); dzieci: Zofia Januszkiewicz (ur. 1799).

• TOMASZ Brandt h. wł. (ok. 1807-po 1854), s. Andrzeja i NN., urzędnik Banku Polskiego w Warszawie; członek Konsystorza ewangelicko-reformowanego; jego synowie zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Kongresowym w latach 1836-1862, z herbem Brandt; zostali wylegitymowani jako prawnukowie Dawida B., pułkownika wojsk koronnych i posła na sejm 1733 r. (Bon.; Urus.; Sęcz.); 1ż. (ok. 1830) Franciszka Tokarska (ok. 1810-ok. 1836); dzieci: Jan (I); 2ż. (1837 Warszawa) Matylda Aniela Sommer (ok. 1819-po 1850); ślub w parafii św. Andrzeja (MK Warszawa: św. Andrzej); dzieci: Jan (II), Stanisław, Natalia, Helena, Maria.

Źródła: Bon. 2/96-97; Dw. Teki (Monografie); Kos. t. 1; Nies.; Urus. t. 1/370-371; Wikipedia.

Przysługa

Brandt h. Przysługa, rodzina nobilitowana w Królestwie Kongresowym 1820 r.

Franciszek, pochodzący chyba z wymienionych wyżej Brandtów herbu własnego, doktor medycyny, członek Warszawskiego Tow. Przyjaciół Nauk, jeden z założycieli Tow. Lekarskiego w Warszawie – otrzymał szlachectwo 1820 r., wraz z herbem Przysługa, zaś został wylegitymowany ze szlachectwa 1837 r.

Do tej rodziny należał znany artysta malarz – Józef Brandt (1841-1915).

Herb — w polu błękitnym pochodnia zapalona, na ukos od lewej ku prawej, skrzyżowana z laską otoczoną wężem, którego głowa wznosi się nad tę laskę; na hełmie w koronie trzy pióra strusie błękitne.

Genealogia
(osób: 17)

• EMMA Joanna Katarzyna Brandt h. Przysługa (8 VII 1813-1837), c. Franciszka i Marianny Spaeth; ur. Warszawa, chrz. 1813, uwagi: brat ojca Józef; zm. tamże, parafia ewang.-augsb. (MK Warszawa: ASC Cyrkuł II); m. (1834 Warszawa) Józef Grzegorz Karol Lessel h. Grabie (ok. 1810-po 1834), s. Fryderyka i Krystyny Leppich; ślub w parafii ewang.-augsb. oraz w parafii św. Krzyża, w Warszawie (MK Warszawa: św. Krzyż); dzieci: 1/ Marianna Krystyna Aniela Lessel (3 VIII 1835-1837); ur. Warszawa, chrz. 1835, w parafii ewang.-augsb., zm. tamże; w aktach zapisywana także, jako Maria Lessel (ME Warszawa).

dr Franciszek Antoni Brandt
(1777-1837)

Józef Brandt
(1841-1915)

• FRANCISZEK Antoni Ignacy Brandt h. Przysługa (21 III 1777-21 IX 1837), s. Jana i 2ż. Katarzyny Gielhaus (Gilauz, błędnie: Giethauz), lekarz-chirurg, doktor medycyny, uczestnik powstania listopadowego, odznaczony złotym krzyżem Virtuti Militari; oboje rodzice wcześnie zmarli, opiekunowie oddali go na naukę do felczera; w 1794 r. pobierał nauki w nowo utworzonej szkole chirurgicznej, a dzięki wsparciu przyszłego teścia, Fryderyka Spaetha, uczył się w berlińskiej pepinierze lekarskiej (wojskowa szkoła lekarzy); po powrocie do Warszawy, objął stanowisko profesora w szkole akuszerek; w 1804 r. uzyskał doktorat w Halle; fizyk miasta Warszawy i dyrektor Instytutu Położniczego i Szczepienia Ospy w Warszawie 1808 r.; jeden z założycieli Akademii Lekarskiej (gdzie nauczał anatomii, medycyny i weterynarii), Tow. Lekarskiego Warszawskiego (jego wiceprezes w latach 1824-1830 oraz prezes w latach 1830-1837), organizator szpitala cholerycznego w Warszawie oraz służby medycznej w czasie epidemii, członek Warszawskiego Tow. Przyjaciół Nauk, działał w Tow. Dobroczynności; odznaczony Orderem św. Stanisława III klasy; otrzymał szlachectwo 1820 r., wraz z herbem Przysługa, został wylegitymowany ze szlachectwa 1837 r.; ur. Warszawa, zm. tamże, lat 60, na apopleksję, żona Marianna z domu Szpet sic!, poch. Cm. Powązkowski, 13-II-13/14; być może pochodził z rodziny Brandtów herbu własnego (Bon.; Urus.; Szl. Król.; MK Warszawa: Nawiedzenie NMP; Cm. Pow.; Wikipedia); ż. (28 III 1811 Warszawa) Marianna Spaeth (1778-1845), c. Fryderyka, lekarza, i 2ż. Joanny Winkler; zm. Warszawa, poch. tamże, cm. ewangelicki, kw. Al. 3-9; w aktach także: Maria Spaeth, Speth, Szpet; ślub w cyrkule II, w Warszawie (MK Warszawa: ASC Cyrkuł II; Cm. Ewang.); dzieci: Jan (Alfons), Emma, Włodzimierz.

Źródła: Ostr.; Urus. t. 1/371; Ziemianie Polscy XX wieku, t. 4/12-13; Wikipedia.