Pietkiewicz

Pietkiewicz h. Lis, gałąź ks. Świrskich herbu Lis, zgaśli w początkach XVII stulecia.

Źródło: A.A. Kosiński, Przewodnik Heraldyczny, T.1.

Pietkiewicz h. Pomian, vel Piętkiewicz, Petkiewicz, Petkowicz, w W. Ks. Litewskim; rodzina senatorska, odgałężienie Sakowiczów. Z nich: 1 biskup w latach 1567-1574.

Nazwisko Pietkiewicz vel Piętkiewicz, pisane także Pietkowicz, a w XVI stuleciu Petkiewicz vel Petkowicz, było bardzo rozpowszechnione na Litwie, a szczególnie na Żmudzi, już w XVI stuleciu. W Metryce Litewskiej z 1528 r. znajdujemy kilkudziesięciu szlachty tego nazwiska, z pewnością różnych herbów (Urus.).

Używający herbu Pomian, a mający przydomek Saka, pochodzili od pana litewskiego tego imienia, który na sejmie w Horodle 1413 r. przyjął herb Pomian. Jego potomkowie na początku XVI wieku należeli do najmożniejszych panów litewskich, gdyż ze swoich posiadłości winni byli na potrzeby wojenne dostarczać przeszło 60 koni.

Bohdan w 1490 r. nadał kościół w Czatach. Stanisław, marszałek brzeski litewski 1489 r., starosta brzeski 1501 r., miał córkę Zofię 1v. za Janem Szczytem, marszałkiem litewskim, 2v. za Janem Hlebowiczem.

Juri Mikołajewicz, kuchmistrz litewski 1517 r. Lew, dworzanin królewski 1537 r. Maciej (Matys), cześnik, następnie podczaszy litewski 1559 r., pozostawił córkę Annę za Andruszewiczem. Michał, poborca 1580 r., jako pisarz ziemski wileński podpisał ugodę będzińską 1589 r.

Stanisław sprzedał 1632 r. Dudziszki i Rudnikowszczyznę Janowi i Józefowi Pietkiewiczom. Józef Saka 1632 r. z woj. trockim podpisał elekcję. Aleksander Saka, Jerzy i Stanisław 1648 r., a Kazimierz 1669 r. elektorowie z woj. wileńskiego.

Jan, podstoli bielski 1673 r., żonaty z Anną Zamojską. Wawrzyniec, kanonik wileński 1686 r. Krzysztof, skarbnik trocki 1683 r. Jan, posesor wsi Kraśnica 1696 r. Aleksander, chorąży wendeński, i Melchior, elektorowie 1697 r. z woj. wileńskiego. Melchior (Malcher), stolnik orszański, Karol, cześnik bracławski, i kilkudziesięciu innych podpisało pospolite ruszenie 1698 r.

Władysław, elektor 1733 r. z woj. trockiego. Jan, cześnik Iatyczowski, żonaty z Katarzyną Gałęzowską 1760 r. Hieronim, łowczy wiłkomierski, Ignacy i Ludwik, sędziowie wiłkomierscy, z pow. wiłkomierskim i Piotr z pow. grodzieńskim podpisali elekcję 1764 r. Ignacy, podstarości wiłkomierski 1777 r. (Metr. Litew., Bon., Con. Vars.).

Pietkiewiczowie herbu Pomian wylegitymowali się ze szlachectwa w latach 1840-1866, zostali zapisani do ksiąg szlachty ówczesnych guberni: wileńskiej, kowieńskiej i mińskiej.

Źródła: Kos. t. 1; Urus. t. 13/352-354

Trąby

Pietkiewicz h. Trąby, vel Pieckiewicz, Piętkiewicz, w W. Ks. Litewskim, głównie w ks. żmudzkim; w pow. wiłkomierskim 1577 r. Jedna gałąź pisała się Pieckiewicz, inna używała przydomku Talusz.

Należą do rodzin najbardziej rozrodzonych rodzin na Litwie, a wywodzą się od Tokara Ostyka (Ostika) przez jego syna Pietka vel Piecka, od którego także mają pochodzić Komajewscy. Od tego domniemanego przodka pisali się niekiedy Pieckiewicz. Kilkunastu z nich wymienia Metryka Litewska z 1528 r.

W XIX wieku byli właścicielami m.in. dóbr Januszewicze, Jasuda, Pielisze, Saulitki, Powisznia, Jurkajce, Barkowszczyzna, Zurkiszki, Brauża, w gub. kowieńskiej.

Pietkiewiczowie herbu Trąby wylegitymowali się ze szlachectwa w latach 1836-1868, zostali zapisani do ksiąg szlachty w okręgu białostockim oraz w ówczesnych guberniach: wileńskiej i kowieńskiej.

Źródła: Urus. t. 13/354; Żern. t. 2/198.