Osiecki h. Abdank (in. Habdank), w dawnym woj. sieradzkim. Pisali się z Osieka.
Źródła Dziejowe znają wieś Osiek, w pow. wieluńskim (Paw. t. 13/296). Jan Osiecki h. Abdank, urzędnik kasztelana sieradzkiego w 1565 r.
Piotr 1669 r. z woj. sieradzkim i Krzysztof 1697 r. z woj. kaliskim podpisali elekcje.
Źródła: Urus. t. 13/31; Wittyg 226.
Doliwa
Osiecki h. Doliwa, pisali się z Osiecza, w dawnym pow. przedeckim.
Jan świadczył 1425 r. w Brześciu. Po Sebastianie, synu Macieja, synowie: Jeremiasz, Mikołaj i Piotr 1609 r.; po Mikołaju syn Remigian 1623 r. (Ks. Gr. Przedeckie), a po Jeremiaszu syn Stefan 1636 r.
Źródła: Urus. t. 13/31.
Osiecki h. Dołęga, w ziemi dobrzyńskiej, na Kujawach i w Wielkopolsce. Pisali się od dóbr Osiec (Urus.).
Według Dworzaczka, wyszli zapewne z Osieka, w pow. lipnowskim, parafia Ligowo, a pisali się ze Stawca (Stawiec), dawny pow. brzeski kujawski, obecnie pow. Włocławek, parafia Lubanie (Dw. Teki). Zaś według Żychlińskiego, wyszli ze wsi Osiecza, w pow. konińskim, parafia Sławsk (Żych.).
Wawrzyniec sprzedał 1554 r. części wsi Osiec Sebastianowi Osieckiemu. Marcin, dziedzic Stawca, cześnik 1553 r., podczaszy 1554 r. brzeski. Bartłomiej, Kacper, Mikołaj, Sebastian, Agnieszka i Elżbieta, synowie i córki Marcina, podstarosty i wojskiego brzeskiego, i Marianny Głembockiej, 1575 r. Sebastian z Osieca i Roszek 1577 r., poślubił Annę, córkę Mikołaja Ruszkowskiego, podkomorzego dobrzyńskiego.
Piotr, elektor 1632 r. z woj. brzeskiego kujawskiego. Jan podpisał elekcję 1648 r. z woj. brzeskim kujawskim. Jan-Sebastian ze Stawca, dziedzic Młodzikowa, chorąży brzeski kujawski 1661 r., elektor 1669 r. z woj. brzeskiego kujawskiego, a 1674 r. z woj. inowrocławskiego; był dwukrotnie żonaty, 1v. z Marianną z Zieleńca Zielińską, 2v. z Katarzyną z Wrzący Brzechwianką.
Andrzej (nie brat Jana-Sebastiana, jak pisze Uruski, a syn jego, urodzony z Zielińskiej), wojski 1697 r., a następnie łowczy inowrocławski, żonaty z Eleonorą Grabską. Jan, syn Kazimierza i Katarzyny Gołyszewskiej, 1740 r. Antoni, wojski inowrocławski 1750 r., żonaty z Heleną Broniewską. Adam, Dionizy, Jan, Michał i Marcjanna, żona Jana Karwowskiego, synowie i córka Wojciecha i Barbary Sąmpławskiej, 1751 r. (Ks. Gr. Brzeskie, Przedeckie i Sochaczewskie).
Osieccy herbu Dołęga wylegitymowali się ze szlachectwa w Królestwie Kongresowym w latach 1836-1862, zaś 1859 r. zostali zapisani do ksiąg szlachty ówczesnej guberni wołyńskiej.
Genealogia
(osób: 36)
• ANNA Osiecka ze Stawca h. Dołęga (ok. 1660-po 1693), c. Jana Sebastiana i 1ż. Marianny Zielińskiej; jako żona Serafina Głębockiego, w 1692 r. ½ dóbr Zieleniec, w pow. pyzdrskim, spadłych na siebie i brata rodz. Andrzeja ze St. O. łowczego inowrocław., temuż bratu za 12. 500 złp. sprzedaje (AGZ Poznań); będąc spadkobierczynią ojca i matki obok Andrzeja Os. łowczego inowrocł. brata swego rodz., żona Serafina na Łagiewnikach Głęb. chorążego b. k., części dziedziczne wsi: Brodowo, Czartki, Falkowo, Młodzikowo, w pow. pyzdrskim, Andrzejowi O. łowczemu inowrocł. za 30.000 złp. sprzedaje w 1693 r. (Dw. Teki; AGZ Poznań, Pyzdry); m. (ok. 1685) Serafin Głębocki na Łagiewnikach h. Doliwa (ok. 1660-po 1693), chorąży brzeski kujawski 1692 r.; pisany także: Głęmbocki.
• JAN Sebastian Osiecki ze Stawca h. Dołęga (ok. 1630-1683/92), chorąży brzeski kujawski od 1661 r.; deputat do sądu skarbowego w woj. brzesko-kujawskim 1677 r.; 4-krotny poseł woj. brzeskiego kujawskiego (ziemi radziejowskiej) na sejmy 1661-1676, w tym na sejm koronacyjny 1676 r. (Paw.); posesor dóbr Brodowo, Młodzikowo, w 1683 r. procesuje się z Łukaszem Naramowskim, dziedzicem Czarnotek, sąsiadem Młodzikowa (Zap. Tryb. Piotrk.); Osiecki, był wnukiem po siostrze - Jana Różyckiego h. Doliwa (1603-1669), biskupa chełmskiego, sekretarza koronnego (Urus.; PSB t. 32; Diecezja Gnieźnieńska); w aktach figuruje także jako Sebastian Osiecki; 1ż. (ok. 1660) Marianna Zielińska z Zieleńca (ok. 1635-ok. 1675); dzieci: Andrzej, Anna; 2ż. (ok. 1676) Katarzyna Brzechwa z Wrzący h. Jastrzębiec (ok. 1640-po 1682), c. Piotra Hieronima i Katarzyny z Zakliczyna Jordanówny h. Trąby; w latach 1676-1682 żona Jana Sebastiana Osieckiego; 1v. Franciszek Romiszowski h. Jelita, miecznik łęczycki.
Źródła: Dw. Teki (Monografie); Nies. t. 7/142-143; Urus. t. 13/31-32; Żych.
Osiecki h. Dryja, w Kaliskiem, skąd przenieśli się m.in. do woj. krakowskiego. Pisali się z Osieczy, właściwie Osieczny (Urus.).
Jan 1446 r. i Tomasz 1496 r. wzmiankowani w aktach krakowskich. Mikołaj, dziedzic dóbr Osieczany i Trąbki 1553 r. Mikołaj, kanonik krakowski 1568 r. Piotr, dworzanin królewski 1594 r.
Franciszek, rektor kolegium Jezuitów w Bydgoszczy 1662 r. N. podpisał elekcję z woj. krakowskim 1669 r. Nicefor, dziedzic dóbr Białowica, 1818 r. Antoni, dziedzic dóbr Hoholewo, w Galicji 1830 r.
Osieccy herbu Dryja wylegitymowali się ze szlachectwa w Galicji 1782 i 1818 r.
Źródła: Nies. t. 7/143; Urus. t. 13/32.
Osiecki h. Jastrzębiec (in. Boleścic, Bolesta), rodzina mazowiecka, będąca jednego pochodzenia z Koziebrodzkimi i Zawidzkimi. Z tej rodziny: 1 kasztelan w 1566 r.
Należała do nich chyba wieś Osiek w dawnym pow. sierpeckim, obecnie pow. Płońsk. Dobra te z czasem rozpadły się na Osiek Wielki, leżący w parafii Zawidz, oraz Osiek Włostybory i Osiek Piaseczny, w parafii Koziebrody.
Według herbarzy oraz zapisków herbowych mazowieckich, gniazdem tego rodu ma być jednak Osiek, w ziemi zakroczymskiej, w parafii Gzy, obecnie pow. Pułtusk. Piotr z Osieka herbu Bolesta, pisarz ziemski zakroczymski, jest w 1471 r. dziedzicem Mierzeńca, leżącego w tej samej parafii Gzy. Miejscowości o nazwie „Osiek” licznie występują na terenie Mazowsza i ziemi dobrzyńskiej, szczególnie na jego północnej granicy. Słowo „osiek” oznaczało w języku staropolskim rodzaj zbudowanej z drewnianych pali, leśnej warowni.
Mikiel, Andrzej Ścibor, Michał i Wielisław, dziedzice Osieka, zamieszczeni zostali w przywileju z 1408 r. danym Boleścicom przez Ziemowita, księcia mazowieckiego.
Następujący Osieccy byli posłami i elektorami: Felicjan z ziemi zakroczymskiej, dwóch Marcinów, Paweł i Piotr z woj. płockiego, Mikołaj z ziemi ciechanowskiej 1669 r., Piotr z woj. płockiego 1674 r. i Kazimierz z ziemii zakroczymskiej 1697 r. Antoni, 1733 r. i Józef 1764 r. elektorowie z woj. płockiego.
Gabriel, skarbnik różański 1790. Franciszek, burgrabia nurski 1791. Ignacy, burgrabia płocki, komisarz do zbierania ofiar 1789, szambelan królewski 1790.
Niektórzy z nich przenieśli się do woj. ruskiego i na Podole. Jan, komornik graniczny podolski, jego syn Jakub Franciszek, komornik graniczny podolski 1693, pisarz grodzki 1713, podstarości i sędzia grodzki buski 1717. Tomasz, podczaszy podolski 1712. Aleksander, stolnik buski 1718. Józef, komornik podolski 1780.
Osieccy herbu Jastrzębiec zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Kongresowym w latach 1836-1862, zostali zapisani do ksiąg szlachty ówczesnej guberni lubelskiej, oddział podlaski. Legitymujący się podali, że pochodzą od Andrzeja, łowczego inowrocławskiego w 1692 r. Jednakże rodzina tego Andrzeja należała do herbu Dołęga, pisała się ze Stawca, w pow. brzeskim-kujawskim, a wywodziła się zapewne z Osieka w pow. lipnowskim (Teki Dworzaczka).
Genealogia
(osób: 58)
• IGNACY Osiecki h. Jastrzębiec (ok. 1780-1820/48), s. Michała i Tekli Krzynieckiej, właściciel dóbr Stanin, pow. Łuków, obecnie woj. lubelskie (MK Stanin); zamieszkały Pławanice, parafia Świerże, pow. Chełm, 1818-1819 (MK Świerże); prawnuk Andrzeja Osieckiego, łowczego inowrocławskiego, który w r. 1692 sprzedał Władysławowi Bronikowskiemu dobra Zieleniec (podawano też Zielenice), zapewne w parafii Straszewo; chyba już wdowa po nim, Katarzyna z Godowskich, wraz z dziećmi, została wylegitymowana ze szlachectwa w Królestwie Polskim 1848 r. z herbem Jastrzębiec, zapisana do ksiąg szlachty ówczesnej guberni lubelskiej, oddział podlaski (Szl. Król.; Sęcz.); ż. (ok. 1815) Katarzyna Godowska (ok. 1795-po 1848); dzieci: Teofil, Henryk (Antoni), Józef, Saturnina, Karolina.
• MARIANNA Brygida Teodora Osiecka h. Jastrzębiec (ok. 1850-po 1871), c. Henryka i Aleksandry Konopka; ur. prawd. Dorohusk, pow. Chełm (MK Dorohusk); m. (17 IX 1871) Jan Suchodolski (ok. 1845-po 1871), s. Józefa i Katarzyny Radziszewskiej; ślub w parafii Dorohusk, miejscowość: Dorohusk (MK Dorohusk).
Źródła: Bork. Spis 294; Dw. Teki; Kos. t. 1; Kapica nr 389; Nies. t. 7/143; Sęcz.; SGKP t. 7/629; Szl. Król.; Urus. t. 13/32-34; A. Wolff, Mazowieckie zapiski herbowe z XV i XVI wieku, nr 347.
Osiecki h. Pomian, na Kujawach i w Wielkopolsce, lecz głównie w ziemi dobrzyńskiej. Z nich: 1 kasztelan 1451 r.
Pochodzą od Jarandów, gdyż Jarand z Osieka był podkomorzym dobrzyńskim w końcu 1340 r. Konrad, chorąży dobrzyński 1439 r. Mikołaj otrzymał 1472 r. konsens na zastaw wsi Niemojewo, a w 1493 r. sprzedał Gostynin.
Kazimierz otrzymał 1526 r. przywilej na wieś Osiecko. Jan dostał 1554 r. wójtostwo we wsi Wielka-wieś. Joachim otrzymał 1583 r. dobra Trzcinice (Metr. Kor.).
Jan-Marcin 1669 r. Adam, Franciszek, dwóch Janów, Kazimierz, Stanisław i Zygmunt 1697 r. podpisali elekcje z ziemią dobrzyńską.
Wojciech (ur. 1782), major wojsk polskich, uczestnik kampanii napoleońskich; odbył kampanie: 1807 r. przeciw Prusom, 1808-1811 w Hiszpanii, 1812 r. w Rosji i 1813 r. przeciw sprzymierzonym; za waleczność otrzymał krzyż Legii Honorowej (Ks. Wojskowe).
Osieccy herbu Pomian otrzymali przyznanie szlachectwa w Królestwie Kongresowym 1838 r.
• WOJCIECH Osiecki h. Pomian (7 IV 1782-1 V 1843), s. Stanisława i Franciszki NN., podporucznik wojsk Księstwa Warszawskiego, major armii Królestwa Polskiego 1830, uczestnik powstania listopadowego 1830/31; od 1815 r. kapitan 3 pułku piechoty liniowej, a od 1821 major; wylegitymowany ze szlachectwa w Królestwie Kongresowym 1838 r. z herbem Pomian; ur. Rudki, woj. płockie, zm. Warszawa, lat 61, poch. Cm. Powązkowski (Szl. Król.; Sęcz.; Kur. Warsz.; Warszawa: św. Andrzej; Cm. Pow.).
Źródła: Kos. t. 1; Nies.; Sęcz.; Szl. Król.; Urus. t. 13/34.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz