Dziekoński h. Korab (z odmianą), vel Wdziekoński, Dziękoński, Wdziękoński, rodzina mazowiecka, biorąca nazwisko od wsi dziedzicznej Dziekonie in. Dziękonie (Dziekunie, Wdziekunie etc.), w ziemi łomżyńskiej.
Rozdzielili się na kilka gałęzi, z których jedna osiedliła się na Litwie, a druga na Podlasiu. Prawdopodobnie założyli też wieś Dziekonie w ziemi bielskiej.
Według Kapicy-Milewskiego byli herbu Rawicz. Z tej rodziny 1 minister w latach 1785 — 1793. — Jan, chorąży czernichowski, regent ziemski lubelski. Józef, jezuita, zm. w Wilnie.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz