SERWIS GENEALOGICZNY - GENEALOGICAL RESEARCH
gromadzenie oraz analiza danych
dostęp do aktualnej bazy - kontakt
pobierz pliki za darmo
- download files for free



Materiały do Polskiego Słownika Biograficzno-Genealogicznego

Materials for Polish Biographical and Genealogical Dictionary

edycja 26ta - Listopad / November 2012

blisko 3000 stron — nearly 3000 pages
356 rodzin — 356 families
ponad 40 000 biogramów — over 40 000 short biographies
pobierz / download

piątek, 25 października 2013

Kaczkowski

Rodzin tego nazwiska jest kilka i nie zawsze można rozpoznać, do którego z rodów należą występujący w aktach (Bon.).

Kaczkowski h. Nałęcz, z Wielkopolski, pisali się z Kaczkowa. Według Bonieckiego wyszli prawdopodobnie ze wsi Kaczkowo w powiecie kcyńskim. Miczek Kaczkowski, w 1366 w orszaku królewskim w Kaliszu, a w 1382 podpisał w Radomsku ugodę Wielkopolan z Małopolanami o sukcesję korony polskiej (KWR). Andrzej, zwany Panoszka, sprzedał w 1495 część swoją na Wielkim Kaczkowie. Kaczkowscy podpisali elekcje: Jana Kazimierza z województwem kaliskim 1648, króla Michała z województwem poznańskim 1669, króla Augusta II z tymże województwem 1697. 
Genealogia
(osób: 27)

Karol Kaczkowski
(1797-1867)

• KAROL Maciej Kaczkowski (4 II 1797-14 IX 1867), s. Grzegorza i Marianny Zielińskiej, lekarz, działacz społeczny, generał, profesor Uniwersytetu Warszawskiego; studiował na Uniw. Wileńskim; lekarz przyboczny księżnej łowickiej, naczelny lekarz armii polskiej w powstaniu listopadowym w randze generała; przed bitwą pod Grochowem zorganizował nowoczesną służbę sanitarną, w tym pierwsze na świecie oddziały sanitarne działające na polu bitwy; służba ta obejmowała także rannych armii wroga, tj. wojsk rosyjskich; powołał do służby lekarzy i studentów cywilnych; 25 IX 1831 odznaczony krzyżem kawalerskim orderu Virtuti Militari; po upadku powstania przeniósł się do Lwowa, gdzie zajmował się działaniami naukowo-społecznymi; po wybuchu powstania styczniowego został zesłany w głąb Rosji; ur. Warszawa, zm. Chersoń (PSB t. 11 s. 375; Wikipedia); 1ż. (I 1831) Julia Czarnecka (ok. 1810-po 1831), z Podola; dzieci: dwoje, m. in. Zygmunt; 2ż. (po 1831) Stefania Giniowska (ok. 1820-VII 1865); dzieci: dwoje.

• MARIA Kaczkowska (1903-1986), c. Stanisława i Jadwigi Tomczyckiej; m. Władysław Żywicki (1909-1974).

Źródła: Bon. IX 130; Nies. V 1; Urus.; Wikipedia.

Kaczkowski h. Pomian, na Kujawach, wyszli z Kaczkowa w powiecie inowrocławskim. Z czasem pisali się z Rojewa, na którym dziedziczyli (Bon.). 
Do Kaczkowskich należały też w 1578 Kołaczkowo, Sulęcin i Wszeborz w powiecie pyzdrskim, oraz Stropieżyno i Przedzyno w pow. kaliskim (Paw.). Jedna linia przeniosła się na Ruś Czerwoną w XVIII wieku. Z nich: Wojciech, kasztelan kowalski 1513, kruszwicki 1514. – Jarosław, stolnik inowrocławski 1554. 
Genealogia
(23 osoby)

• MICHALINA Kaczkowska (ok. 1750-p. 1803), c. Jakuba i Joanny Irzykowskiej; m. (ok. 1781) Wojciech Miaskowski h. Bończa (ok. 1730-p. 1802), s. Jakuba i Apolonii Bielickiej h. Pobóg, podporucznik wojsk koronnych; dzieci: m. in. Epifaniusz Miaskowski (ok. 1787-1821), żonaty Emilią Koszutską h. Leszczyc.

 Zygmunt Kaczkowski
(1825-1896)

• ZYGMUNT Józef Erazm Kaczkowski (2 V 1825-7 IX 1896), s. Ignacego i Teresy Niklewicz, powieściopisarz, poeta, publicysta, finansista, działacz narodowy, szpieg austriacki, ps. Ein Pole; uczył się w szkołach galicyjskich, uczęszczał na wydział filozoficzny Uniwersytetu we Lwowie, słuchał wykładów w Wiedniu i Lipsku; w 1845 powrócił do kraju i zamieszkał wraz z ojcem w Bereźnicy Wyżnej k/ Sanoka; zajął się gospodarowaniem, a równocześnie ogłaszał swoje artykuły we lwowskim „Dzienniku Mód Paryskich”; w 1846 wraz z ojcem wziął udział w powstaniu krakowskim, w oddziale Józefa Bułharyna; po klęsce powstania, znalazł się w austriackim więzieniu, w którym przebywał dwa lata; za działalność narodowowyzwoleńczą został 28 VI 1847 wraz z ojcem skazany na karę śmierci; przed wykonaniem kary uchronił ich wybuch Wiosny Ludów; brał w niej udział jako współorganizator Gwardii Narodowej, jednak Wiosna Ludów także zakończyła się klęską; wydarzenia lat 1846-1848, a zwłaszcza rzeź galicyjska, zapoczątkowały jego ideowy odwrót od przekonań demokratycznych, czemu dał wyraz w kilku swoich powieściach współczesnych; ośmieszał w nich postacie demokratów i rewolucjonistów, głosił w nich program „organicznej pracy na roli” i solidaryzmu społecznego; w 1861 założył we Lwowie pismo „Głos”, na łamach którego opublikował m. in. odezwę Agatona Gillera, posłanie do wszystkich rodaków na ziemi polskiej, za co został oskarżony przez Austriaków o zdradę stanu i 7 X 1861 skazany na 7 lat ciężkiego więzienia; 8 XII 1862 został ułaskawiony przez cesarza Franciszka Józefa I; w czasie powstania styczniowego wziął aktywny udział w organizacji zaplecza powstańczego w Galicji; w listopadzie 1863, przejęto szyfrowaną rządową depeszę ze Lwowa do Wiednia, z której wynikało, że Kaczkowski jest konfidentem austriackim; tajny sąd obywatelski skazał go 21 I 1864 na utratę czci i banicję, jednak Rząd Narodowy wyroku tego nie zatwierdził; w 1920 udowodniono na podstawie ujawnionych tajnych akt austriackich, że Kaczkowski był tajnym płatnym agentem austriackim, a działalność swoją kontynuował także we Francji i Wiedniu; jego działalność doprowadziła do rozbicia galicyjskiej organizacji spiskowej, co pociągnęło za sobą falę aresztowań, a powstanie styczniowe straciło tym samym możliwość oparcia o społeczeństwo Galicji; na emigracji prowadził w Wiedniu i Paryżu operacje finansowe, które przyniosły mu znaczny majątek; jest też autorem cennego „Mojego pamiętnika” z lat 1833-1843; ur. Kamionka Wołoska k/ Bereźnicy, zm. Paryż, poch. Montmorency, Cm. Les Champeaux (PSB; Wikipedia); ż. (ok. 1860) Maria Caillet (ok. 1840-po 1870).

Źródła: Bon. IX 130-132; Dw. Teki; Nies. V 1-2; Urus.; PSB; Wikipedia.

Kaczkowski h. Prus I (in. Turzyma), w Małopolsce, wyszli zapewne ze wsi Kaczkowice w powiecie proszowskim, parafia Gorzków, gdzie w 1541 dziedziczył Marcin Kaczkowski (Bon.). W końcu XIV wieku akta krakowskie wymieniają dziedziców części w Kaczkowicach: Klemensa, Bernarda, Stefana w 1384, Staśka, Mikołaja i Dobka 1387. Bernard piszący się też z Czudzinowic, nabył w 1389 część Kaczkowic od Jarosławy z Buszczyc (AGZ Proszowice). W 1546 Kaczkowice zostały sprzedane Opalińskim
Kaczkowscy pisali się z województwem krakowskim na obiór króla Michała w 1669, z woj. sandomierskim podpisali elekcję Augusta II w 1697. Niektórzy osiedlili się na Rusi Czerwonej i tam zostali wylegitymowani ze szlachectwa w ziemstwie halickim 1782, w Wydziale Stanów galicyjskich 1834 i 1847, a inni w Królestwie przed 1850 (Spis szlachty).
Genealogia
(osób: 28)

• AGNIESZKA Kaczkowska (ok. 1810-po 1838), c. Mikołaja i Marianny Wilczyńskiej; m. (p. 1838) Tomasz Klementowski (ok. 1810-po 1838).

• STANISŁAW Kaczkowski (ok. 1795-po 1832), s. Pawła i 2ż. Katarzyny Mietelskiej; ż. (p. 1820) Salomea Starczewska (ok. 1800-po 1832); dzieci: Tomasz, Michał, Jan, Józef.
 

Źródła: Bon. IX 132-133; Krzep. Młp.; Nies.; Urus. 

Kaczkowski h. Świnka, wyszli ze wsi Kaczki w pow. sieradzkim. Stanisław z Kaczek w 1430, a Błażej 1436, mają sprawy w Sieradzu z Kobierzyckimi (AGZ Sieradz). Kaczkowscy wylegitymowali się ze szlachectwa w Wydziale Stanów galicyjskich 1784, a w Królestwie przed 1850. Już w XVIII wieku spotykamy ich na Podolu. Z tej rodziny: Wojciech, starosta lipowiecki biskupa Zadzika 1640. – Antoni, towarzysz pancerny chorągwi królewskiej, podpisał z woj. sieradzkim elekcję Stanisława Augusta w 1764. – Józef, były sędzia ziemiański, został sędzią pokoju powiatu piotrkowskiego 1807.
Genealogia
(osób: 51)

• EMILIA Ludwika Józefa Kaczkowska (1836-1855), c. Ludwika i Gabrieli Niemojewskiej; m. (1854 Grocholice k/ Bełchatowa) Ludwik Michał Wierusz-Niemojewski (1823-18 XII 1892), s. Gabriela i Katarzyny Lubowidzkiej, literat warszawski, nowelista, poeta, dramaturg, etnograf; za pomoc udzielaną powstańcom 1863 zesłany na Sybir; po powrocie w 1874 osiedlił się w Warszawie; dziedzic dóbr Radoszewice k/ Pajęczna, które po jego śmierci odziedziczyła córka Emilia; ur. Radoszewice, zm. Warszawa, poch. Cm. Powązkowski; 2v. żonaty z Joanną Osińską (PSB; MK Bełchatów); dzieci: Emilia Niemojewska (1855-po 1880), dziedziczka po ojcu majątku Radoszewice k/ Pajęczna; zamężna Władysławowa Wodzińska.

 
 Stanisław Kaczkowski
(ok. 1795-1855)

• STANISŁAW Kaczkowski (ok. 1785-19 IV 1855), s. Józefa i Bogumiły Chrzanowskiej, historyk, publicysta, poeta, działacz polityczny, Kaliszanin, poseł na sejm Królestwa Polskiego 1815-1830 i na sejm powstańczy 1830-1831, mason; nauki pobierał w konwikcie pijarów na Żoliborzu oraz w szkole Francuza Rougeta, studia prawnicze odbył we Frankfurcie n/ Odrą; w 1808 minister Księstwa Warszawskiego, Feliks Łubieński, powołał go na zastępcę prokuratora przy Trybunale kaliskim, później został prezesem rady powiatowej w Sieradzu i członkiem rady wojewódzkiej w Kaliszu; od 1820 wybierano go posłem sieradzkim na sejmy w 1820, 1825 i 1830; należał do opozycji kaliskiej braci Wincentego i Bonawentury Niemojewskich; ich polityczne koncepcje wzbogacił ideami ekonomicznymi o konieczności rozwoju handlu i zakładania fabryk; postulował równouprawnienie Żydów i ich uaktywnienie zawodowe; w 1820 podpisał petycję do cara, by dobra rządowe sprzedawać wyłącznie chłopom i drugą w sprawie zakazu sprowadzania materiałów angielskich i wzięcia pod ochronę rodzimego przemysłu włókienniczego; 10-11 IV 1825 grupa posłów „Kaliszan” odbyła naradę w sprawie przeciwdziałania decyzji cara Aleksandra I o zniesieniu jawności obrad sejmu; działania te sprawiły, że 23 II 1826 w Chojnem aresztowali go carscy żandarmi i przewieźli do Karmelitów w Warszawie; po uwolnieniu przeniósł się do Bełchatowa i zajął urządzaniem majątku przejętego po bracie; podczas powstania listopadowego przeciwstawiał się dyktaturze gen. Józefa Chłopickiego, krytycznie oceniał działania rządu powstańczego i armii; w proteście złożył mandat poselski i wrócił do Chojnego, skąd nadzorował także majątek w Bełchatowie; pozostawił po sobie 45 pozycji bibliograficznych; był członkiem loży wolnomularskiej Hesperus w latach 1818-1819; za żoną otrzymał dobra Chojne k/ Sieradza; ur. Ochle k/ Widawy, zm. Bełchatów (PSB t. 11 s. 377; Wikipedia); ż. (ok. 1808) Izabela Babska h. Radwan (ok. 1790-1846), c. Filipa, komornika ziemskiego sochaczewskiego i Róży Stawiskiej h. Gozdawa; zm. Chojne; dzieci: Ludwik, Józefa. 

Źródła: Bon. IX 133-135; Dw. Teki; Nies. XI 205; Wikipedia. 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz