SERWIS GENEALOGICZNY - GENEALOGICAL RESEARCH
gromadzenie oraz analiza danych
dostęp do aktualnej bazy - kontakt
pobierz pliki za darmo
- download files for free



Materiały do Polskiego Słownika Biograficzno-Genealogicznego

Materials for Polish Biographical and Genealogical Dictionary

edycja 26ta - Listopad / November 2012

blisko 3000 stron — nearly 3000 pages
356 rodzin — 356 families
ponad 40 000 biogramów — over 40 000 short biographies
pobierz / download

niedziela, 10 lutego 2013

Rzymski

Rzymski h. Brodzic, v. Rzym, Rzymkowski, Rzymowski, rodzina podlaska, przeważnie drobnoszlachecka, biorąca nazwiska od swych wsi dziedzicznych – Rzym, Rzymy i Rzymki, m. in. Mustki-Rzym w ziemi drohickiej (H. Pol.), Rzymy i Rzymki w pow. łukowskim, parafia Ulan (Krzep.). Jej przodek Świętosław Rzym dostał wójtostwo w Ostrołęce 1373. Niektórzy pozostali przy nazwisku Rzym, inni zmienili je na Rzymski, Rzymkowski i Rzymowski. Rzymscy wylegitymowali się ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1840-1861. Rzymowscy zamieszkiwali w XVII wieku na Wołyniu, kilku wylegitymowanych zostało w Galicji 1804.
Z nich: Andrzej Rzym, prowadził proces o sumy pieniężne w Trybunale lubelskim 1596. – Marcin Rzymski, cześnik derpski 1686. – Walenty Rzymski, cześnik derpski 1699. – Paweł Rzymski (zm. 1833), ksiądz, pisarz religijny (PSB T. 34). – Jan Grzegorz Rzymowski (1873-1939), prezes Sądu Najwyższego (PSB T. 34). – Antoni Rzymkowski, elektor 1733 z woj. bełskiego. – Jan Rzymkowski (1836-1916), dyrektor Biura Sądu Wyższego w Krakowie. – Andrzej Rzymkowski (1911-1986), profesor architektury (PSB T. 34).
 

• ERAZM Rzymski (ok. 1810-po 1841), s. Kacpra i Tekli Włostowskiej, dziedzic wsi Włosty-Olszanka w pow. łomżyńskim; wylegitymowany ze szlachectwa w Królestwie Polskim 1841.


Wincenty Rzymowski
(1883-1950)

• WINCENTY Rzymowski (19 VII 1883-30 IV 1950), s. Stanisława i Józefy Cichowicz, dziennikarz, publicysta, polityk, pisarz, tłumacz, przetłumaczył „Księcia” Machiavellego; współpracownik i redaktor wielu pism, m. in. Kuriera Porannego, Czarno na Białym itd., ps. Jan Gromnicki, Andrzej Boruta, Balbo; członek Polskiej Akademii Literatury; współzałożyciel i jeden z przywódców Klubu Demokratycznego; minister kultury i sztuki PKWN 1944, minister spraw zagranicznych PRL 1945-1947, prezes CK Stronnictwa Demokratycznego, poseł na Sejm PRL; po sfałszowanych wyborach w 1947 był w dalszym ciągu posłem na sejm, uczestniczył w rozprawie z opozycją demokratyczną i w budowie systemu totalitarnego w Polsce; w pełni akceptował fasadową rolę SD w nowym systemie władzy, był jedną z twarzy stalinizmu w Polsce; ur. Mława (inne źródła: Kuczbork Osada), zm. Warszawa, poch. Cm. Powązkowski, aleja zasłużonych; przez matkę spokrewniony z Marią Dąbrowską (PSB T. 34; Wikipedia; IPN); ż. Irena Kopczyńska (ok. 1890-po 1920); dzieci: Adam.

Źródła: Bork. Spis 378; Krzep. Mał.; Nies.; Urus. XV 377-378.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz