SERWIS GENEALOGICZNY - GENEALOGICAL RESEARCH
gromadzenie oraz analiza danych
dostęp do aktualnej bazy - kontakt
pobierz pliki za darmo
- download files for free



Materiały do Polskiego Słownika Biograficzno-Genealogicznego

Materials for Polish Biographical and Genealogical Dictionary

edycja 26ta - Listopad / November 2012

blisko 3000 stron — nearly 3000 pages
356 rodzin — 356 families
ponad 40 000 biogramów — over 40 000 short biographies
pobierz / download

poniedziałek, 1 września 2008

Sokołowski

Sokołowski h. Cholewa, wyszli z Sokołowa w województwie mazowieckim, gdzie ich notują tamtejsze akta od 1530 r. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1861. 

Źródła: Bork. Sp. 410; Nies.; Spis Szlachty Królestwa Polskiego 1836-1861; Żern. II 365. 

Sokołowski h. Doliwa, w dawnym województwie sandomierskim. Gniazdem ich jest wieś Sokołów, później wieś i folwark Sokołów Modliński, powiat Opoczno, gmina Topolice, parafia Żarnów. W połowie XV wieku dobra te należały do Stanisława Sokołowskiego herbu Doliwa (Dług.). 

Źródła: Bork. Sp. 410; Dług. L. B. I 338; SGKP XI 29; Żern. II 365.

Sokołowski h. Gozdawa (in. Lilia), rodzina mazowiecka, licznie rozrodzona, w XV wieku osiedliła się na Podlasiu, w ziemi bielskiej. Pisali się „de Sokoły” i pierwotnie używali nazwiska Sokół vel Sokoł. Ich gniazdem jest wieś Sokoły w ziemi łomżyńskiej, powiat Kolno, parafia Romany. W XIX wieku wieś ta dzieliła się na Sokoły Wierzch i Sokoły Dzierzbie. W 1431 r. jako dziedzice wymienieni są Maciej i Piotr de Sokoły (AGZ Łomża). Do nich należała także wieś Sokoły Gotkowo w ziemi wiskiej, powiat i parafia Wąsosz. Celem rozróżnienia używali rozmaitych przydomków – Cieśla, Fabro, Kandzierzewicz, Kunka, Pułpank, Strugala, Zielonka (Kap.). Jeszcze w XV wieku osiedlili się na Podlasiu, w ziemi bielskiej, gdzie zakładali nowe wsie o nazwie Sokoły, m. in. Sokoły Kościelne, S. Ruś Stara, S. Ruś Nowa, S. Jaźwiny, S. Nowosiołki. Niektórzy z nich w XVI wieku przenieśli się do woj. bełskiego i na Litwę. Są jednego pochodzenia z Punikowskimi (Żern.). 
Genealogia
(osób: 30)

• WITOLD Sokołowski (1871-1944), s. Władysława i Marianny Morzyckiej; ż. Anna Maria Aurelia Skarbek (14 VII 1878-10 IV 1972), c. Alfreda Mieczysława i Stanisławy Witwickiej, literatka, działaczka społeczno-oświatowa; ur. Lwów, zm. Warszawa (PSB t. 40 s. 96); dzieci: Maria, Władysława, Stefan, Stefania.

• ZOFIA Sokołowska (1866-1941), c. Władysława i Marianny Morzyckiej; m. Antoni Władysław Gluziński (1856-1935), lekarz medycyny, profesor UJ i Uniw. Lwowskiego, działacz polityczny, poseł na sejm krajowy Galicji 1901-1907 (PSB).


Źródła: Bork. Sp. 410; Kap. 382-384; Nies.; Pap.; Żern. II 365. 

Sokołowski h. Korab, wyszli z województwa kaliskiego, skąd przenieśli się na Mazowsze. Na początku XV wieku dziedziczyli Sokołowo w ziemi czerskiej, następnie zakładali inne wsie tej nazwy, jak Janki Sokołowo w ziemi warszawskiej, Sokołowo, obecnie Sokołówek, w ziemi nurskiej, parafii Dąbrówka. Byli także na Litwie – w pow. wiłkomierskim, na Wołyniu, w Inflantach – gdzie w XVII wieku należały do nich dobra Hausen Pohost. Niektórzy z nich już w czasach Paprockiego zwali się Pieruckimi i pod tym nazwiskiem mieszkali w Inflantach 1584 (Pap.). Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1861. Są jednego pochodzenia z Laskowskimi, Chajęckimi i Karpińskimi. 

Źródła: Bork. Sp. 410; Nies.; Pap.; Sp. Szl.; Żern. II 365.

Sokołowski h. Ogończyk, wywodzą się ze wsi Sokołowo w ziemi dobrzyńskiej, powiat Rypin, parafia Dulsk. Są odgałęzieniem Żelskich z Żałego herbu Ogończyk i jednego pochodzenia z Działyńskimi tego herbu. Pochodzą pewnie od Feliksa Żelskiego vel Sokołowskiego, dziedziczącego na części Sokołowa w latach 1546-1568, syna kasztelana słońskiego, a następnie dobrzyńskiego, Wincentego z Działynia Żelskiego. W końcu XVI wieku dziedziczyli na Grabowie w powiecie inowrocławskim (Bil.).

 Źródła: Bil. 161-162; Bork. Sp. 411; Nies.; Żern. II 365. 

Sokołowski h. Pomian, stara i znakomita rodzina kujawska, której gniazdem jest Wielkie Sokołowo na Kujawach. Pisali się z Wrzący Wielkiej k/ Koła, Wielkiego Sokołowa, Warzymowa, Bystrzca i Biesiekier na Kujawach, oraz wsi Ochle. Od nich wywodzą się Warzymowscy herbu Pomian. Po pierwszym rozbiorze Rzeczypospolitej, przyjęli poddaństwo pruskie 1772. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1861. Z nich: 1 biskup, 2 wojewodów i 11 kasztelanów 1406 — 1752.
Genealogia
(osób: 81)

• KATARZYNA Sokołowska (ok. 1795-po 1818), c. Michała i Ludwiki Radoszewskiej; m. (1818 Kruszyn pow. Włocławek) Roman Antoni Bogumił Sokołowski z Wrzący Wielkiej h. Pomian (28 II 1786-1865), s. Józefa i Marianny Wolickiej; dzieci: Eustachy, Michalina, Andrzej, Michał, Franciszka – Sokołowscy.

• KAZIMIERZ Albin Sokołowski h. Pomian (1762-1837), s. Adama i Elżbiety Żychlińskiej, starosta inowrocławski, kawaler Orderu Św. Stanisława, generał ziemiański w powstaniu przeciw Prusom na Kujawach i w Wielkopolsce 1806-1807; dziedzic dóbr Orłów w pow. łęczyckim, Borucin i Borucinek na Kujawach (PSB); 1ż. (p. 1785) Katarzyna Melchiora Józefa hr. z Gurowa Gurowska h. Wczele (1754-ok. 1791); dzieci: Nepomucen; 2ż. (p. 1798) Magdalena Mierosławska (1769-1829); dzieci: Józefa.


Źródła: Bork. Sp. 411; Gąs.; Kos. I; Nejm.; Nies.; Pap.; Spis Szlachty Królestwa Polskiego 1836-1861; Żern. II 365.

Sokołowski h. Prawdzic, w województwie bełskim i ziemi chełmskiej. Wymienia ich Paprocki w Herbarzu 1584 r. Nazwisko wzięli od wsi Sokoły w ziemi bielskiej. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1861. 
Genealogia
(osób: 34)

prof. Marian Sokołowski
(1839-1911)

• FRANCISZEK Sokołowski h. Prawdzic (ok. 1770-po 1848), s. Rocha i Anieli Jaruzelskiej, dziedzic cząstkowy we wsi Sokoły (Sp. Szl.); ż. (XI 1796 Sokoły) Agnieszka Ślaska (ok. 1770-1848), c. Bonifacego i NN.; zm. Daniłowo, parafia Jasienica, obecnie woj. mazowieckie (MK Jasienica); ślub w parafii Sokoły, obecnie woj. podlaskie (MK Sokoły); dzieci: Jan.

• JADWIGA Sokołowska (ok. 1880-po 1909), c. Mariana i Marii Skrzyńskiej; m. Bolesław Miączyński (ok. 1880-po 1909); dzieci: Maria Józefa Miączyńska (1909-1934), za Juliuszem Augustem Leopoldem hr. Starzeńskim h. Lis (1892-1934).


Źródła: Bork. Sp. 411; Nies.; Papr.; Spis Szlachty Królestwa Polskiego 1836-1861; Żern. II 366.

Sokołowski h. Ślepowron, według Niesieckiego wyszli z Sokołowa w województwie łęczyckim, gdzie zostali zanotowani w aktach 1483 r. 
Z czasem rozproszyli się po całym kraju, osiedlając się m. in. na Podlasiu i Wołyniu. Jedna gałąź miała przydomek Bujak (Buyak). Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1861. 
Genealogia
(osób: 21)

 
Alfred Marcin Sokołowski
(1849-1924)

• ALFRED Marcin Sokołowski (11 XI 1849-8 III 1924), s. Hieronima i Cecylii Stankiewicz, lekarz internista, ftyzjatra, profesor Uniw. Warszawskiego; jeden z pionierów nowoczesnego leczenia chorób układu oddechowego; w 1908 założył Tow. Przeciwgruźlicze, przyczynił się do popularyzacji wiedzy o tej chorobie, organizował akcje profilaktyczne, dzięki niemu otwarte zostały sanatoria w Zakopanem, propagował Otwock jako miejscowość sanatoryjną; od 1880 do końca życia pracował w redakcji „Gazety Lekarskiej”; członek rady nadzorczej Tow. Polskiej Macierzy Szkolnej, Tow. Naukowego Warszawskiego, członek Rady Stanu 1918, rektor Wolnej Wszechnicy Polskiej 1918; pozostawił wiele prac naukowych poświęconych ftyzjatrii; odznaczony krzyżem komandorskim Orderu Odrodzenia Polski 1921; ur. Włodawa, zm. Warszawa, lat 74, poch. Cm. Powązkowski, kw. 166-II-9, gr. rodz. (PSB t. 40 s. 114; Cm. Pow.); 1ż. (ok. 1870, rozwiedzeni p. 1877) Maria Matuszewska (1852-6 IX 1938), przełożona pensji w Warszawie; zm. Warszawa, lat 86, poch. Cm. Powązkowski, kw. Pod Murem IV-I-155/156, gr. rodz. (PSB; Cm. Pow.); 2ż. (23 IX 1877) Zenobia Maszkowska (ok. 1850-po 1889); dzieci: trzech synów.

• MARIA Wiktoria Sokołowska (2 XI 1856-po 1882), c. Kazimierza i Matyldy Stankiewicz; ur. Warszawa; m. (1879 Warszawa) Kazimierz Koźniewski h. Ostoja (1845-po 1882); ślub w parafii św. Krzyża (MK Warszawa: św. Krzyż); dzieci: dwoje.

Źródła: Bork. Sp. 411; Nies.; Sęcz.; Spis Szlachty Królestwa Polskiego 1836-1861; Żern. II 366; Wikipedia.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz