SERWIS GENEALOGICZNY - GENEALOGICAL RESEARCH
gromadzenie oraz analiza danych
dostęp do aktualnej bazy - kontakt
pobierz pliki za darmo
- download files for free



Materiały do Polskiego Słownika Biograficzno-Genealogicznego

Materials for Polish Biographical and Genealogical Dictionary

edycja 26ta - Listopad / November 2012

blisko 3000 stron — nearly 3000 pages
356 rodzin — 356 families
ponad 40 000 biogramów — over 40 000 short biographies
pobierz / download

sobota, 16 sierpnia 2008

Kurowski

Kurowski h. Nałęcz odm. (in. Nałęcz III), pochodzą od Zbąskich, dziedziców Kurowa. Według Paprockiego, wyszli z Kaliskiego, a więc ze wsi Kurów pod Droszewem, w dawnym powiecie kaliskim, obecnie ostrowskim. Osiedli z czasem i na Litwie. Akta kaliskie z początku XV wieku, wspominają licznych dziedziców Kurowa (Bon.). Inne opracowania wymieniają Kurowskich herbu Nałęcz jako właścicieli wsi parafialnej Kurów w woj. lubelskim, pow. Puławy. Kurowscy dziedziczyli tam od czasów Długosza do 1615 r. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Galicji, w sądach grodzkim i ziemskim lwowskim, oraz grodzkim przemyskim w latach 1782 i 1783, w Wydziale Stanów we Lwowie 1843, w Królestwie Polskim w latach 1836-1862.

Źródła: Bon. t.13/243-244; Dług.; Dw. Teki; Krzep. Młp.; Nies.; PSB t.16/256- 264; Szl. Król.; Urus. 

Kurowski h. Szreniawa, rodzina małopolska, z Kurowa k/ Bochni, par. Stary Wiśnicz, pow. Bochnia, obecnie woj. małopolskie. Dziedziczyli tam już w roku 1400, do czasów Długosza. Z nich: 1 arcybiskup gnieźnieński a zarazem minister i 2 kasztelanów 1394 — 1458. Bliskość Kurowa i Wiśnicza, współdziedzictwo Damjanic i współpatronat kościoła w Koniuszy, wskazują, że Kurowscy ci stanowili jedną gałąź Szreniawitów z Kmitami, ale już w XV wieku wygaśli. Do innej zatem rodziny należeli późniejsi Szreniawici Kurowscy. Ci wyszli zapewne ze wsi Kurów, dawniej też Kurów Wielki, pow. Konin, parafia Rzgów. Andrzej Śreniawa Kurowski, burgrabia grodzki poznański 1791, dziedzic ½ Kurowa w 1787 r. (AGZ Kalisz). Ich przedstawiciele wylegitymowali się ze szlachectwa 1790 r., w Wydziale Stanów galicyjskich.

Źródła: Bon. t.13/245-246; Dług.; Dw. Teki; Gąs. Urz.; Kos. t.1; Krzep. Młp.; Urus.

Kurowski h. Wąż (in. Wężyk), jednego pochodzenia z Wężykami. Nazwisko wzięli prawdopodobnie od wsi Kurów w dawnym powiecie szadkowskim, gdyż ta okolica była licznie przez Wężyków zasiedlona (Bon.). Za czasów Niesieckiego są w woj. kaliskim (Nies.). Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862. 

• KONRAD Antoni Kurowski (4 I 1845-18 II 1910), s. Tadeusza i Nepomuceny Starczewskiej, urzędnik, kasjer Tow. Kredytowego Ziemskiego w Warszawie; wylegitymowany ze szlachectwa w Królestwie Polskim między 1851 a 1853 r. z herbem Wąż; zm. Warszawa, lat 65, poch. Cm. Powązkowski, kw. 32-I-28, gr. rodz. (Bon.; Szl. Król.; Cm. Pow.); ż. (1879 Warszawa) Kornelia Julia Roszkowska (1858-po ), c. Józefa i Marii Ostrowskiej; ślub w parafii św. Aleksandra (MK Warszawa: św. Aleksander).

• MARCELA Ludwika Kurowska (ok. 1840-po 1861), c. Tadeusza i Nepomu- ceny Starczewskiej (Szl. Król.); m. (1861 Marzenin) Eugeniusz vel Antoni Eugeniusz Konopnicki z Konopnicy h. Jastrzębiec (ok. 1835-po 1861), s. Wawrzyńca i Katarzyny Pągowskiej h. Pobóg (Kur. Warsz.); ślub w parafii Marzenin, obecnie gmina Sędziejowice, pow. Łask, woj. łódzkie (MK Marzenin); dzieci: Kazimiera Konopnicka (ok. 1860-po 1881), żona (6 VII 1881 Łódź) Władysława Aleksandra Sojeckiego, s. Edmunda i Józefy Koszeckiej (MK Łódź: NMP).

Źródła: Bon. t.13/246; Nies.; Szl. Król.; Urus.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz